Regenboog Boodschap

 Soms wordt waarheid verpakt in woorden die groter klinken dan nodig is, alsof het iets is dat ver weg ligt, hoog boven ons, alleen bereikbaar voor wie het “gevonden” heeft.

Maar wat als het nooit ver weg is geweest?
Wat als het altijd al in je zat, stil aanwezig, wachtend tot jij even ophoudt met zoeken buiten jezelf?
Er is een kracht die niet vraagt om applaus, geen podium nodig heeft en geen naam hoeft te dragen.
Ze leeft in hoe je kijkt naar een ander zonder oordeel,
in hoe je zacht blijft wanneer de wereld hard doet,
in hoe je trouw blijft aan wat je diep vanbinnen al wist.
Het gaat niet om volgen, maar om worden.
Niet om verheffen boven anderen, maar om herinneren wie je in wezen bent.
Want dat licht waar mensen soms zo ver naar zoeken,
is geen verre bestemming.
Het is een manier van zijn.
Een glimlach die echt is.
Een hand die reikt zonder iets terug te verwachten.
Een hart dat open blijft, zelfs na teleurstelling.
Misschien is ontwaken niet plotseling en groots,
maar juist klein en herkenbaar.
Een moment waarop je beseft:
ik hoef niets te worden, ik mag gewoon zijn.
En ergens, tussen een lach die blijft hangen
en een stilte die warm voelt in plaats van leeg,
ontstaat iets wat je niet kunt uitleggen,
maar wel kunt leven.
En dat…
is dichter bij het heilige dan welke woorden ook.