Een ouder met sterk narcistische trekken

 Een ouder met sterk narcistische trekken kan in conflicten rond kinderen meer bezig zijn met controle, aandacht of het beeld van een „goede ouder“ dan met wat het kind daadwerkelijk nodig heeft. Van buitenaf kan zo iemand zeer betrokken of beschermend lijken, maar echte betrokkenheid blijkt niet alleen uit wat iemand zegt of aan anderen laat zien. Het gaat vooral om hoe die persoon zich tegenover het kind gedraagt wanneer niemand kijkt.

Een gezonde ouder vraagt zich niet alleen af: „Hoe kom ik over?“ maar vooral: „Wat is goed voor mijn kind?“ Dat betekent luisteren naar het kind, stabiliteit bieden, grenzen respecteren en beslissingen nemen vanuit het welzijn van het kind in plaats van vanuit de behoefte om een conflict te winnen.

Vooral tijdens een scheiding of een langdurig conflict kunnen kinderen gemakkelijk tussen volwassenen terechtkomen. Ze zouden niet het gevoel moeten krijgen dat ze partij moeten kiezen, informatie moeten doorgeven of verantwoordelijk zijn voor de emoties van een ouder. Kinderen hebben behoefte aan veiligheid, voorspelbaarheid en volwassenen die hun eigen conflicten niet op hen afschuiven.

Niet iedere ouder die hard strijdt tijdens een conflict is automatisch narcistisch. Familiezaken kunnen complex zijn en verschillende oorzaken hebben. Belangrijker is het terugkerende gedrag en de vraag of het welzijn van het kind daadwerkelijk centraal staat.

Goed ouderschap wordt uiteindelijk niet bepaald door hoe overtuigend iemand zichzelf presenteert. Het blijkt uit betrouwbaarheid, respect, emotionele veiligheid en de bereidheid om het kind niet als middel in een conflict te gebruiken.

Een kind heeft geen ouder nodig die koste wat kost wil winnen. Het heeft een ouder nodig die bereid is het kind voorop te zetten.