In sommige relaties ontstaat een vreemde ongelijkheid

 In sommige relaties ontstaat een vreemde ongelijkheid: de ene persoon verwacht begrip, geduld en respect, maar geeft diezelfde ruimte zelf nauwelijks terug. Grenzen worden ter discussie gesteld, afspraken gelden blijkbaar alleen wanneer het hen uitkomt en jouw behoeften worden gemakkelijk opzijgeschoven. Toch wordt er van jou verwacht dat je beleefd blijft, rekening houdt met hun gevoelens en hun gedrag blijft accepteren.

Dat kan op den duur veel frustratie veroorzaken. Niet alleen omdat je grenzen worden genegeerd, maar ook omdat er een verwachting ontstaat dat jij je moet aanpassen aan iets wat voor jou helemaal niet redelijk voelt.

Respect is geen eenrichtingsverkeer. Het betekent niet dat je iemand alles moet geven wat die persoon vraagt, en evenmin dat je voortdurend beschikbaar moet zijn om conflicten te vermijden. Een gezonde relatie laat ruimte voor twee mensen met verschillende behoeften, grenzen en verantwoordelijkheden.

Wanneer iemand boos wordt omdat je eindelijk een grens stelt, betekent dat niet automatisch dat jouw grens verkeerd is. Soms was die grens alleen eerder niet duidelijk genoeg uitgesproken of werd er simpelweg nooit rekening mee gehouden.

Je hoeft geen schuldgevoel te hebben omdat je jezelf serieus neemt. Respect voor anderen en respect voor jezelf horen naast elkaar te bestaan. Waar alleen van jou wordt verwacht dat je geeft, verdraagt en toegeeft, is het belangrijk om stil te staan bij de balans in de relatie.