Bloemen Boodschap

 Als je weet waar het tweelingziel proces om draait, namelijk om de ontwaking in jezelf, eenwording in jezelf (het innerlijke kind, de mannelijke en vrouwelijke energie en jouw volwassen zelf, één met de Goddelijke bron, God, moeder aarde en het veld van liefde, licht en potentie) en bewustwording, dan kun je vanuit jouw hart en ziel, als dit ook zo voor jou voelt, kiezen voor je tweelingziel.

Maar nu niet meer vanuit tekort, gemis, nodig hebben, angst enz., maar vanuit je ziel, je hart. Omdat jij voelt dat de tweelingziel jou nog gelukkiger zou kunnen maken. Omdat jij voelt, weet dat jullie ook in de fysieke vorm in verbinding bij elkaar horen. Ook al vindt het ego, een ander daar wat van.

Energetisch zijn jullie al samen. Je mag er ook voor kiezen om diegene in jou leven te willen hebben omdat dat jou nog blijer maakt. Je bent al blij zoals alles nu is, maar het mag nog mooier worden. De beroemde kers op de taart.

En ik weet, het gaat niet om fysieke samenkomst, maar als je overal doorheen bent gegaan, verwachtingen en ego zoveel mogelijk los hebt gelaten en er zoveel mogelijk bewustzijn op hebt verkregen, kan het zo zijn dat je tweelingziel toch weer meer in je gedachten komt omdat hij, zij nou eenmaal in jouw hart zit.

Wat nou als wij geconditioneerd zijn en dat wij zijn gaan geloven dat wij niet aan onze tweelingziel mogen denken, of niet het initiatief mogen nemen ergens in, of niet in fysieke union komen (vanuit ons hart en niet vanuit tekort, gemis enz.) Dat ze dan weer gaan rennen of negeren?

Kan het ook en...en...zijn.
Dat je voelt dat je heel bent, één bent met jezelf, van jezelf houdt, jezelf op één zet, het meest in overgave, geduld, vertrouwen zit enz. Én dat je van uit jouw hart en ziel toch het initiatief neemt om voor je tweelingziel te gaan en erkent dat hij, zij de ware is. Ook al is dit niet het doel van dit proces.

De meesten, die langer in dit proces zitten, weten dit allemaal wel. En misschien denk je "daar" nog niet helemaal te zijn of dat jouw tweelingziel "daar" nog niet is, dan kom je daar vanzelf achter. Dan is er idd nog stilte en nog wat extra tijd nodig. En dat is ook goed. Alles heeft zijn tijd nodig.

Maar nu is het initiatief, het kiezen voor je geluk, kiezen voor je tweelingziel veel meer vanuit zachtheid, je hart. Met veel meer geduld, rust, zachtheid, overgave en het mag, maar hoeft (nu nog) niet.

Maar toch is er dat stille weten en soms even weer niet, maar dat is vaak het ego, de angst om echt te geloven, na zo'n lange tijd, om echt samen te komen.

Maar dit laatste stuk is het meest vanuit zielsverlangen. En soms ego-verlangen. Maar dat mag er ook zijn, als je je er maar bewust van bent.

Dit proces is niet zwart/wit, maar grijs met allerlei nuances en het is maar net welke nuance er bij jou en jouw proces past, hoort.

Ik vind het jammer dat je bijna niet meer mag uitspreken dat je graag samen wilt komen met jouw tweelingziel. Maar je mag wel uitspreken dat je graag een liefdevolle partner in je leven zou willen hebben.
Daar mag je wel voor gaan, maar niet voor jouw fysieke tweelingziel? Wie heeft dat bedacht? Wat zijn we gaan geloven? Wat zou daar de consequentie van kunnen zijn?
Je kiest voor jezelf en dus mag je ook voor je tweelingziel kiezen. Het mag, maar hoeft niet.