Bloemen Boodschap

 Soms zit het wonder in een kopje koffie dat nét goed gezet is. In een buurman die zwaait, een kind dat iets onbegrijpelijks roept waar je tóch blij van wordt. Je hoeft niet op een berg in Tibet te gaan zitten om de stilte te vinden. Die zit 'm vaak in de ruimte tussen twee gedachten. Of in dat moment dat je gewoon even ademhaalt en denkt: "Ja... dit is het eigenlijk al."

We zijn zo gewend geraakt aan zoeken – naar meer, naar beter, naar iets dat ons redt. Maar wat als het 'redden' zit in het durven niksdoen? In gewoon zijn wie je bent, zonder toneel, zonder haast?

Je hoeft het leven niet te begrijpen. Je mag het ook gewoon ervaren. Alsof je door een prachtig boek bladert zonder meteen het einde te willen weten. Alsof het universum een komedie is met af en toe een traan – en jij zit op de eerste rij met een zak popcorn en een open hart.

En als het even tegenzit? Onthoud dan: zelfs de zon speelt soms verstoppertje, maar dat betekent niet dat ze er niet meer is.

Blijf lachen. Blijf lief. En vergeet vooral niet hoe wonderlijk het is dat je er bent.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster