Bloemen Boodschap

 Er zijn van die momenten waarop je niets hoeft op te lossen.

Waarop het leven je niet roept om te vechten,
maar zachtjes fluistert:
“Kom maar even zitten.”

Dan is er geen haast. Geen strijd. Geen verwachting.
Alleen jij.
En de stilte die niet leeg is,
maar vol kleine wonderen die alleen zichtbaar worden
wanneer je durft te vertragen.

Een straaltje zon op je hand.
Een windvlaag die precies op het juiste moment je gedachten meevoert.
De geur van koffie. Of van vroeger.
Of van iemand die je ooit liefdevol heeft aangekeken.

Er is zoveel dat niet gezegd hoeft te worden
en toch alles vertelt.
De ziel luistert op een andere manier dan het hoofd.
En soms is dat genoeg.

Vanavond is er niets dat je moet bereiken.
Je hoeft alleen te voelen dat je gedragen wordt.
Door iets groters dan jij —
of misschien wel iets kleiners, dat je net zo goed begrijpt.

En als je straks je ogen sluit,
weet dan dat je geliefd bent
zonder voorwaarde, zonder bewijs.
Gewoon… omdat jij jij bent.

Slaap zacht, mooie ziel.
De sterren weten jouw naam.