Keizersgracht

 Het jaar 1935, We wandelen over de Keizersgracht. De Amsterdamse grachtengordel bruist volop.

Links valt direct het forse bord in het oog: "Te huur". Makelaarskantoor P. Everout aan de Singel zoekt een huurder. Wat betaal je in de crisisjaren eigenlijk voor zo'n grachtenpand?

Ter vergelijking: een Amsterdamse arbeider telt wekelijks vijf tot zes gulden neer voor een krappe etage. Hier op de gracht ligt de huur al snel op tientallen tot ver over de honderd gulden per maand. Een fortuin in die tijd!

Verderop trekken de uithangborden van de Amsterdamse confectie-industrie de aandacht. Op de gevel prijkt S.101 met "Vriesland & Sluizer". Dit is de succesvolle confectiefabriek ANCO. Het bedrijf draait hier op volle toeren en viert jaren later, in 1948, hun veertigjarig jubileum op nummer 144. Het is een komen en gaan van stoffen.

Ook het bord "Ernst Herz, Japonnen" hangt prominent aan de gevel. Damesjurken dus. Het tekent de buurt perfect. De Keizersgracht zit in de jaren dertig vol met dit soort modeateliers en kledinggroothandels.

Toch kleeft er een gitzwarte rand aan deze zonnige straatfoto. Die makelaar van het huurbord, P. Everout? Hij wordt in de Tweede Wereldoorlog berucht als een 'foute' makelaar die grof geld verdient aan de verkoop van onteigend Joods vastgoed.

Maar nu, op het moment van deze afdruk, ligt die schaduw nog onzichtbaar in de toekomst. Een man met een pet passeert op zijn gemak de houten handkar. Fietsen leunen achteloos tegen de hekken. Gewoon een doordeweekse dag in vooroorlogs Amsterdam.