Toen jij ging
Toen jij ging…Toen jij ging
bleef er een brok in mijn keel hangen
een traan die niet wilde vallen
een stilte die mij bijna de adem benam.
Toen jij ging
moest ik even blijven staan
ik riep nog zacht jouw naam
maar jij was al verder gegaan.
Toen jij ging
zonk ik op mijn knieƫn
en fluisterde ik naar de hemel:
alsjeblieft… nu nog niet…
Toen jij ging
kwam er een pijn
die later alleen zachter werd
toen ik begreep dat jij nu vrij bent.
Toen jij ging
moest ik leren loslaten
niet om jou te vergeten
maar uit liefde.
Want nu weet ik
waar jij bent…
veilig geborgen
in zachte armen van licht,
waar kleine pootjes rusten
en liefde nooit verdwijnt.

Reacties
Een reactie posten