Jaar 1910

 Jaar 1910: grafsteen op de Israëlitische begraafplaats, Zeeburgerdijk 184 (later 226)

Op deze Joodse grafsteen staat een Hebreeuwse inscriptie die de afkomst, naam en overlijdensdatum van de overledene vermeldt. Hier is de vertaling per regel (van rechts naar links):

זרע קודש (Zera Kodesh): "Heilige nakomeling" / "Heilig zaad".
מצבת מנוחת כ"מ (Matzevat menuchat k"m): "Grafsteen van de rustplaats van de geëerde..."
ישראל ווילנר (Yisrael Wilner): De naam van de overledene, Israël Wilner.
ז"ל (Z"L): "Zaliger nagedachtenis" (Moge zijn aandenken een zegen zijn).
משלשלת היוחסין (Mishalshelet hayuchasin): "Uit de stamboom/afstammingslijn..."
ממשפחת ר' משה (Mishpachat R' Moshe): "...van de familie van Rabbi Mozes..."
איסרלס וש"ך וסמ"ע (Isserles, Shach v'Sema): "...Isserles, de Shach en de Sema." Dit verwijst naar drie zeer prominente 16e- en 17e-eeuwse rabbijnen (de Rema, de Shach en de Sema). De inscriptie benadrukt dat de overledene uit een prestigieuze rabbijnse familie stamde.
נפטר יום ש"ק צום גדלי' (Niftar yom sh"k tzom Gedalya): "Overleden op de heilige Sabbat, op de Vasten van Gedalja."
ונקבר יום א' תקהי"ל (V'nikbar yom aleph, [chronogram]): "En begraven op zondag (dag 1), in het jaar 5545."
Historische context: In het Joodse jaar 5545 viel de Vasten van Gedalja op een zaterdag (18 september 1784). Omdat er op de sabbat niet gevast of begraven mag worden, verschoof de vastendag officieel naar zondag. Dit verklaart de opvallende vermelding dat hij op de sabbat overleed en de zondag erna werd begraven.
ת נ צ ב ה (T-N-Ts-B-H): Deze letters staan onderaan in het sierlijke kader en vormen de traditionele Joodse grafspreuk: "Moge zijn ziel gebundeld worden in de bundel van het eeuwige leven" (gebaseerd op 1 Samuël 25:29).