Ik zie mezelf

 “IK ZIE MIJ NIET MEER HANDELEN OF REAGEREN ALS…"

Ik zie mezelf niet langer reageren op elke belediging die ze mij geven.
Ik heb eenvoudigweg geleerd dat de belediging niet voor mij bedoeld is, maar voor de persoon die mij de belediging geeft.
Ik zie mezelf niet meer luisteren naar elke klacht van mensen om mij heen.
Ik heb geleerd mezelf te respecteren en besluit om voor niemand de emotionele dump te zijn.
Ik neem geen verantwoordelijkheden meer die niet bij mij passen, en ik leg ook niet uit waarom ik dat niet doe.
Ik maak geen ruzie meer met mensen om mijn eer of mijn naam te redden. Dat is slechts een deel van het ego dat ervoor heeft gezorgd dat ik een fout heb gemaakt en dat uiteindelijk niet veel aan mijn leven heeft bijgedragen.
Iedereen die gelooft dat ik eer heb, mag het geloven, en wie dat niet doet, ik respecteer en zegen zijn pad.
Ik zie er niet langer bedroefd uit omdat iemand niet meer tegen me praat of iemand mij niet meer in zijn leven wil.
Het is zijn leven en het is zijn ruimte, daarom respecteer ik de beslissing. Hoe dan ook, als hij mij niet langer in de buurt wil hebben, denk ik niet dat hij veel aan mij heeft bij te dragen.
Ik zie mezelf niet meer hier en daar vragen naar iets wat ik wil weten. Als ik het wil weten, ga ik naar de bron.
Ik zie er niet langer verdrietig, boos, gefrustreerd of depressief uit, welke emotie dan ook die mijn vibratie verlaagt.
Niet omdat ik ze niet meer zal voelen, maar omdat ik die emoties zo snel mogelijk uitput en me erop concentreer om weer op het goede spoor te komen om te zijn wie ik werkelijk ben.
Vandaag zie ik niet meer zoals vroeger, zelfs niet zoals gisteren, dus ben ik dag na dag mijn grootste experiment, mijn grootste onderzoek, mijn grootste ontdekking.
Elke dag ontdek ik mezelf, ik zwijg en kijk in mezelf. Het is niet dat ik op anderen neerkijk, maar dat ik veel ontzag voor mezelf heb en dat is waar ik wil dat mijn energie leeft.
Om me op mezelf te concentreren.
Ik zie mezelf niet langer door het leven lopen zonder licht, zonder God, zonder magie, zonder onvoorwaardelijke liefde.
Ik zie mezelf niet langer denken dat God buiten mij is en dat de kosmos iets ver weg is dat ik nooit zal kennen.
Tegenwoordig zie ik mezelf niet meer zoals een paar dagen, weken, maanden of jaren geleden, omdat ik besloot dat het nodig was om elke dag te evolueren en dat we elke dag gelukkig moesten zijn.