American Horror Story - seizoen 13 - Review


De cast van American Horror Story seizoen 13 bestaat uit veel vertrouwde gezichten en bekende personages uit eerdere seizoenen. Sarah Paulson keert terug als Cordelia Goode, de Supreme uit Coven, terwijl Emma Roberts opnieuw te zien is als Madison Montgomery. Ook Jessica Lange maakt haar comeback als Constance Langdon, Sister Jude, Fiona Goode en Elsa Mars.

Het verhaal van American Horror Story Seizoen 13 (AHS: 13) draait om een escalerende strijd tussen de bekende heksen van de Coven en de wederopstanding van Satan zelf. Het seizoen dient als een gigantische cross-over waarin de verhaallijnen van eerdere seizoenen samenkomen in New York City.
De belangrijkste verhaallijnen die zich in de 13 afleveringen ontvouwen zijn: De overlever en de bejaarde zonderling: Het verhaal begint bij het nieuwe personage Ben DeSoto. Nadat hij als een van de weinigen een heftig vliegtuigongeluk overleeft (waarbij zijn vriendin sterft), gaat hij in New York aan de slag als geriatrisch verpleger. Hij krijgt de zorg over een mysterieuze, stokoude man in het decadente en onheilspellende appartementencomplex The Apollyon.
De opkomst van Satan: Deze oude man blijkt niemand minder te zijn dan Mr. Nas, de menselijke belichaming van de Duivel. Hij probeert via offers (waarbij het getal 13 centraal staat) zijn volledige krachten terug te krijgen. Hij wordt hierbij geholpen door Constance Langdon (Jessica Lange). Omdat de heksen in een vorig seizoen de Antichrist (Michael Langdon) hebben gedood, heeft Satan bovendien een persoonlijke vete met hen.
De heksen slaan terug: De bekende heksen van Miss Robichaux's Academy (waaronder Cordelia Goode en Madison Montgomery) ontdekken dit naderende, oeroude kwaad. Ze bundelen hun krachten om de apocalyps te stoppen. Ze roepen zelfs de hulp in van voodookoningin Marie Laveau en de poortwachter van de onderwereld, Papa Legba.
De ultieme reünie in Club Hell: Onder het appartementencomplex bevindt zich een portaal naar de hel (Club Hell). Dit trekt geesten, moordenaars en sektes aan uit het rijke verleden van de serie — waaronder bekende gezichten uit het moordhotel Hotel Cortez (zoals James March en Sally McKenna) en de moordzuchtige tienergeest Tate Langdon.
Het dertiende seizoen combineert zo het persoonlijke, mysterieuze verhaal van Ben met een grootschalige, campy oorlog tussen de krachten van de hel en de heksen.

Evan Peters speelt dit seizoen vijf verschillende personages, onder wie Tate Langdon uit Murder House, James Patrick March uit Hotel en Kai Anderson uit Cult. Frances Conroy kruipt opnieuw in de huid van Myrtle Snow, Gabourey Sidibe keert terug als Queenie en Angela Bassett is weer te zien als Marie Laveau. Ook Leslie Grossman speelt opnieuw Coco St. Pierre Vanderbilt. John Carroll Lynch en Mat Fraser keren terug als Twisty the Clown en Paul the Illustrated Seal uit Freak Show. Verder zijn Mena Suvari als Elizabeth Short, ook bekend als The Black Dahlia, en Jamie Brewer als Adelaide Langdon weer van de partij.
_________________

Review:

Een seizoen dat veel meer beloofde dan het waarmaakte. De aanwezigheid van zoveel bekende gezichten wekte hoge verwachtingen voor iets echt ambitieus, maar het resultaat was een slecht uitgewerkt verhaal vol plotgaten en onnodige problemen met het tempo.
Ondanks de korte afleveringen voelt het verhaal onnodig langdradig aan. Het hele verhaal had gemakkelijk in een film samengevat kunnen worden zonder veel te verliezen. Te veel gebeurtenissen lijken er alleen maar te zijn om schermtijd te vullen in plaats van een betekenisvolle bijdrage aan de plot te leveren.
Wat een absolute bagger. Walgelijk, chaotisch, absurd en narratief beschamend. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst een aflevering van American Horror Story zo teleurgesteld, gefrustreerd en oprecht beledigd heb afgekeken. Dit is niet zomaar een slechte finale; het is een compleet verraad aan een franchise die jarenlang heeft gewerkt aan haar eigen identiteit, mythologie en toegewijde fanbase.
Ryan Murphy, Brad Falchuk, Ned Martel en Charlie Carver zouden serieus moeten heroverwegen wat ze met dit seizoen hebben gedaan. Waar zijn de creativiteit, de artistieke richting, de psychologische diepgang en het vermogen om echt verontrustende verhalen te vertellen gebleven? Deze aflevering voelt als een aaneenschakeling van belachelijke beslissingen, gehaaste oplossingen, lachwekkende verklaringen en gebeurtenissen die narratief gezien totaal geen zin hebben. Het is alsof niemand een coherente visie had op wat ze probeerden te bereiken.
Misschien wel het meest onvergeeflijke aspect is de misdadige verspilling van een buitengewone cast. Sarah Paulson, Jessica Lange, Frances Conroy en de acteurs die AHS mede hebben vormgegeven, verdienden materiaal dat hun talent en nalatenschap waardig was. In plaats daarvan kregen ze middelmatig scriptwerk, onderontwikkelde personages en een verhaallijn die nostalgie verwart met echte verhaalvertelling.
Ik ben al fan van American Horror Story sinds Murder House. Ik heb de controversiële seizoenen verdedigd, de creatieve experimenten gewaardeerd en de incidentele mislukkingen geaccepteerd. Maar experimenteren is één ding; iets afleveren dat zo slordig, inspiratieloos en respectloos aanvoelt ten opzichte van de eigen erfenis, is iets heel anders.
Nostalgie is geen vervanging voor talent. Cameo's zijn geen vervanging voor een goed verhaal. Iconische personages mogen niet worden gereduceerd tot goedkoop emotioneel lokaas voor een publiek dat jarenlang in deze franchise heeft geïnvesteerd.
Ryan Murphy lijkt te zijn vergeten dat kijkers geen gevangen publiek zijn dat alles toejuicht simpelweg omdat ze bekende gezichten herkennen.
Wat een verspilling van talent, wat een verspilling van potentieel en wat een miserabele manier om een ​​seizoen af ​​te sluiten. Na alles waar deze franchise ooit voor stond, is het oprecht hartverscheurend om zo'n finale voorgeschoteld te krijgen.
Ik was niet teleurgesteld omdat het niet was wat ik verwachtte. Ik was teleurgesteld omdat het aanzienlijk slechter was dan ik me had kunnen voorstellen. Een absolute schande.
Het meest frustrerende is het einde, waardoor veel van wat er gedurende het seizoen is gebeurd volkomen irrelevant aanvoelt. Tegen de tijd dat alles is opgelost, vraag je je af waarom je zoveel afleveringen hebt moeten doorstaan ​​als de meeste gebeurtenissen nauwelijks van belang waren voor de afloop.
Ik had me verheugd op dit "greatest hits"-seizoen, maar het was gewoon slecht. Het tempo, de plot en de sfeer klopten niet. Iedereen was een slechte parodie op zichzelf. Ik kan sommige dingen nog wel vergeven, maar de hoeveelheid was gewoonweg onvergeeflijk slecht. Doe het beter. Ik vermoed bijna dat een AI het geschreven heeft, maar ik vind het gewoon grotesk lui schrijfwerk.
Een getalenteerde cast, een ambitieuze productie en een teleurstellende uitvoering. Zoveel opbouw voor zo weinig resultaat.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster