Ludwig (film 1972) Review

In 1864 wordt Lodewijk II tot koning van Beieren gekroond. Als eerste regeringsdaad ontbiedt hij de componist Richard Wagner aan zijn hof te München. De koning voorziet hem van financiële middelen. Hij merkt weliswaar niet dat Wagner een relatie heeft met Cosima von Bülow. Wanneer hij de waarheid ontdekt, voelt hij zich misleid en gebiedt hij Wagner München te verlaten.

Voor zijn nicht Elisabeth heeft Lodewijk een dweperige, romantische bewondering. Hij voelt zich echter in zijn trots gekrenkt door haar hoogmoedige houding. Elisabeth raadt hem aan haar zus Sophie te huwen. Na de nederlaag tegen Pruisen in 1866 raadt ook zijn vertrouweling graaf Dürckheim hem aan te trouwen. Een jaar later verlooft Lodewijk zich met prinses Sophie, maar nog hetzelfde jaar wordt die verloving weer verbroken. Hij heeft een homoseksuele relatie met zijn dienaar Richard Hornig.

Beieren sluit intussen een verbond met Pruisen en wordt aldus deel van het nieuwe Duitse Keizerrijk. Pas na een grote innerlijke strijd en op aanraden van enkele vertrouwelingen kan Lodewijk dit verlies van soevereiniteit accepteren. Lodewijk besteedt vanaf dat ogenblik enkel nog aandacht aan de bouw van de kastelen Neuschwanstein, Linderhof en Herrenchiemsee. Zijn broer Otto wordt waanzinnig. Ook Lodewijk raakt almaar verder vervreemd van zijn omgeving. Hij verzaakt aan zijn koninklijke plichten en trekt zich in afzondering terug in zijn kastelen. In 1881 onderneemt hij met de acteur Josef Kainz een reis naar Zwitserland.

Hij gaat steeds verder op in zijn dromen en zijn seksuele excessen. Ten slotte wordt hij in 1885 op Neuschwanstein door een regeringscommissie onbekwaam verklaard en vervolgens tot abdicatie gedwongen. Professor Gudden begeleidt hem naar het Slot Berg aan de Starnberger See. Twee dagen nadien verlaten Lodewijk en de psychiater het kasteel voor een wandeling in het park. Na een urenlange zoektocht worden hun lijken teruggevonden in de Starnberger See.

Bron : WikiPedia

Cast :Helmut Berger, Trevor Howard, Silvana Mangano, Gert Fröbe, Helmut Griem, John Moulder-Brown, Sonia Petrova, Marc Porel, Nora Ricci, Umberto Orsini, Heinz Moog, Annemarie Hanschke, Folker Bohnet, Sonja Petrowa, Romy Schneider
___________________

Review:

Dit is een fantastische visuele weergave van de regeerperiode van koning Ludwig II van Beieren, prachtig verbeeld door Helmut Berger. Je ziet hoe hij worstelt met talloze aspecten van zijn leven, waaronder zijn seksualiteit, zijn vermogen om te regeren en zijn relatie met vrouwen, die nooit verder gaat dan een stille vriendschap. Zoals bij veel mensen zoals hij het geval is, begint hij zich simpelweg bewust te worden van zijn problemen, onderneemt hij er vervolgens niets aan om ze te onderdrukken en worden ze daardoor alleen maar erger. Hij is een seksuele libertijn met zijn bedienden, een toegewijd mecenas van de kunsten en een verkwister van staatsgelden voor zijn flamboyante levensstijl, wat mogelijk heeft geleid tot zijn dood op 40-jarige leeftijd.
Als iemand met een grote interesse in de Europese geschiedenis, kende ik deze waanzinnige koning van Beieren al lang. Ludwig kwam pas dit jaar in mijn bezit en het duurde veel te lang. Afgelopen vrijdagavond besloot ik deze gerestaureerde versie van Visconti's meesterwerk te bekijken. Wat een geweldige film! De ingekorte versie was echter een flop bij de release. De herwerkte versie is zo dicht mogelijk bij Visconti's oorspronkelijke concept gekomen. Koning Ludwig wordt neergezet als een maniak die geobsedeerd is door kunst, de financiële excessen van Richard Wagner sponsort en de toch al vervallen schatkist van Beieren leegplundert met nutteloze kastelen die hij durft te bouwen ten koste van de armoede van zijn volk. Visconti laat ook het verval zien van een koning die totaal geen band meer heeft met de realiteit; hij leeft in een parallelle wereld, zoals te zien is in de film. Visconti was bovendien visionair door Helmut Berger te casten, die een enorme gelijkenis vertoonde met de echte Ludwig. Wat een geluk! Het enige minpuntje is het korte optreden van Sissi (Romy). Schneider) over de plot, om voor de hand liggende redenen, legt bovendien Ludwigs eigenaardige zwakte bloot, zoals zijn verlegen gedrag en hoe hij omgaat met zijn latente homoseksualiteit. De film leert ons dat gewone staatslieden zelden de geschiedenis ingaan, maar juist die gekke heersers die door hun bizarre geesten vaak herinnerd worden. Hoewel de film met meer dan vier uur te lang is, raakte ik er niet moe van. Het is een waardevolle bron om de Duitse eenwording en hoe die werkelijk tot stand is gekomen te begrijpen. Het gaf me onbetaalbare aanwijzingen voor wie Duitsland zijn eenwording verdiende. Naast Ludwig de Gekke brengt de film de Duitse geschiedenis aan het licht!
Er is zoveel te zien in en rond zijn paleis, met de meest luxueuze kostuums en de meest weelderige voorwerpen in huis. Hij is een toegewijde vriend van componist Richard Wagner (Trevor Howard), wat hem in bepaalde kringen impopulair maakt, toegewijd aan zijn nicht, keizerin Elizabeth van Oostenrijk (Romy Schneider), en stelt zijn verloofde prinses Sophie (Sonia Petrovna) teleur terwijl hij worstelt met zijn schuldgevoel over zijn homoseksualiteit. Dit is een koninklijke soapopera die in de onverkorte versie ruim drieënhalf uur duurt, en het is niet altijd gemakkelijk om die versie te vinden of voor sommige kijkers om de film uit te zitten.
De redenen waarom deze film in de vergetelheid is geraakt, liggen voor de hand. Hij is erg lang (bijna 4 uur) en de nadruk lijkt meer te liggen op mooie beelden dan op een boeiend verhaal.
Ik zeg "lijkt te liggen" omdat ik het daar niet mee eens ben. De film gaat over een man die van wereldvreemd naar volkomen krankzinnig gaat. Dit is een langzaam proces en de film laat elke nuance ervan zien. De film is dus niet voor niets lang.
Het project, waar regisseur Luchino Visconti veel passie in heeft gestoken, is zeker grootser dan zijn twee eerdere Duitse films met Berger in de hoofdrol. Als de kijker in de juiste stemming is, wordt hij of zij meegevoerd van het heden naar de turbulente jaren 1860 en verder. Wat mij opvalt, is het feit dat zelfs na de turbulentie van de Franse Revolutie een eeuw eerder, de koninklijke familie in deze pracht en praal bleef leven. Ik denk niet dat dit in welke versie dan ook een perfecte film is, omdat hij van de ene gebeurtenis in Ludwigs leven naar de andere springt en nooit een consistente toon heeft. Maar het is niettemin fascinerend, een van de meest memorabele buitenlandse films uit de jaren zeventig (hoewel hij in het Engels is), en een grote prestatie voor de regisseur en de hoofdrolspeler, evenals voor de art department die overuren maakte om alles tot in de puntjes te verzorgen.