Een van de uitputtende aspecten

 Een van de uitputtende aspecten van een verbroken band met een volwassen kind is het gevoel dat je voortdurend terechtstaat. Je speelt gesprekken opnieuw af in je hoofd, legt jouw kant van het verhaal uit, verdedigt je intenties en hoopt dat je – als je maar de juiste woorden vindt – eindelijk begrepen zult worden. Maar soms, hoe zorgvuldig je jezelf ook uitlegt, heeft je kind met wie het contact is verbroken, in zijn of haar hoofd al besloten hoe de vork in de steel zit. Sterker nog: zij móéten blijven geloven in hun eigen, herschreven versie van het verleden om hun eigen wreedheid te kunnen rechtvaardigen.

Je kunt jaren besteden aan pogingen om hen van gedachten te doen veranderen, óf je kunt die energie gaan steken in mensen die je kennen, van je houden en je zien als een compleet mens – met al je onvolkomenheden. Dat betekent niet dat je nooit meer stilstaat bij je eigen fouten of stopt met groeien. Het betekent wel dat je je niet langer verplicht voelt om je waarde te bewijzen aan mensen die weigeren een oprecht gesprek met je aan te gaan. Je verdient relaties waarin je gehoord wordt, in plaats van alleen maar beoordeeld. Richt je energie voor nu op de mensen die bereid zijn om te zien wat er in je hart leeft, en gun jezelf de vrijheid om te genieten van het leven dat nog steeds op je wacht.

- Anna Strand.