Zelfliefde is waar alles begint
Zelfliefde is waar alles begint Ik herinner me de dagen dat ik alles gaf om een goede vrouw te zijn. Ik had dromen van liefde die warm en veilig aanvoelden, maar terwijl ik probeerde alles te laten werken, voelde ik mezelf vervagen. Ik nam genoegen met de stilte, het "ik heb het druk" en het "misschien later. "Ik bleef sterk gedurende eenzame nachten en na verloop van tijd begon ik te denken dat dit misschien precies was hoe het moest zijn. Misschien moet ik gewoon dankbaar zijn voor de paar goede momenten en de leegte daartussen accepteren.
Maar toen op een dag, keek ik naar mezelf, moe en uitgeput, en realiseerde ik me dat ik mezelf verloor. Ik zag een vrouw die vroeger vrij lachte, die dromen en plezier had, en zich nu klein en stil voelde. Zo begon ik langzaam mezelf weer te vinden. Niet door bij hem weg te lopen, maar door naar mij terug te lopen. Ik nam elke dag kleine stapjes, bracht delen terug van wie ik vroeger was. Ik heb geleerd dat een van de moeilijkste dingen is om de rollen los te laten waar je zo hard voor hebt geprobeerd om in te passen en te herinneren wie je bent.
Maar ik heb het gedaan.
Ik deed het omdat ik meer wilde dan alleen rondkomen. Ik wilde echt geluk voelen, lachen zonder in te houden, licht voelen in plaats van zwaar. Ik deed het omdat ik wilde geloven dat ik liefde en plezier verdiende, niet alleen stukjes en stukjes. Ik wilde me heel voelen, zelfs met al mijn gebreken en littekens.
Het kostte tijd en geduld. Maar hier ben ik, voel me een beetje sterker, een beetje meer mezelf.
Ik heb het gedaan, voor mezelf.

Reacties
Een reactie posten