Openbare Armenschool nummer 19

 We staan in de Laurierstraat voor de nummers 107 en 109. In 1868 rolt hier een statig schoolgebouw uit de tekenpen van stadsarchitect Bastiaan de Greef. De originele naam is dan alleen allesbehalve gezellig. 'Openbare Armenschool nummer 19'. Je zal er als koter maar met je goeie gedrag naartoe moeten.

Gelukkig vegen ze dat pijnlijke stempel er later genadig af. In juli 1931 prijkt op de gevel de veel minder denigrerende naam 'Openbare School voor Gewoon Lager Onderwijs'. Kijk, dat bekt voor die buurtkinderen toch een flink stuk prettiger.

Het is vanaf dat moment domweg de vertrouwde basisschool voor de wijk. Binnen ruikt het naar inktlapjes en klinkt het geratel van houten klompen. Talloze Jordanezen leren hier braaf hun eerste woordjes schrijven.

Richting de jaren veertig krijgt het pand ineens een compleet ander leven. Het roer gaat om en het wordt de roemruchte Meubelmakersvakschool. Hier brengen doorgewinterde onderwijzers, met de bekende meneer Gerritsen voorop, de Amsterdamse schoffies het echte vakmanschap bij.

Deze school toont in die tijd trouwens enorme ballen. In de donkere beginjaren van de oorlog blijven Joodse leerlingen hier namelijk nog een flinke tijd gewoon welkom, terwijl andere scholen hun deuren al stijf dichtgooien.

Gewoon je deuren openhouden voor een ander. Precies de onverzettelijke mentaliteit die bij deze volksbuurt hoort.