Alien: Romulus (2024)

 De film speelt zich af tussen deel 1 Alien en deel 2 Aliens en vertelt het verhaal over een groep jonge ruimtekolonisten die een verlaten ruimtestation verkennen en daar geconfronteerd worden met gevaarlijke wezens.

Op een kolonie ver van de bewoonde wereld leeft een groep jonge personen. Ze worden echter uitgebuit door het bedrijf waar ze voor werken en om hieraan te ontsnappen, breken ze in op een nabijgelegen verlaten ruimtestation. Ze komen er in contact met de meest gruwelijke levensvorm uit het universum. Er volgt een gevecht dat ze zonder enige hulp van buitenaf moeten zien te overleven.

De aliens zelf waren onbelangrijk voor het verhaal, en het lijkt erop dat de regisseur simpelweg een populaire franchise gebruikte als middel om zijn eigen nieuwe wezen te introduceren (wat toegegeven het beste en meest bizarre deel van de film was). Het was niet alleen gemakkelijk om de Xenomorphs uit te schakelen, ondanks dat eerder in de film werd gezegd dat ze "praktisch onverwoestbaar" zijn, maar de facehuggers leken bijna cartoonachtig in hoe ze bewogen en samenwerkten met de Xenomorphs. Ik heb het gevoel dat de regisseur verkeerd heeft begrepen wat fans van hen weten en waarderen.

Deze jongens hadden geen geloofwaardige reden om bij deze zender te zijn. Waarom zou Weyland-Yutani een verlaten buitenpost hebben waar ze WETEN dat de bio-alien-verbinding synthetisch is gemaakt en deze gewoon zonder toezicht achterlaten zonder een plan om deze terug te halen? In plaats van dat Rain haar verlof van Jacksons Star werd ontzegd omdat ze nog 5 jaar op haar huidige post moet werken vanwege nieuwe WY-wetten, had WY willekeurig een groep mensen in het mijnstadje moeten selecteren om op een ophaalmissie te gaan onder het mom van "doe dit en we zullen je toestaan ​​om naar Yvaga te vertrekken als de missie voltooid is". Dit zou logischer zijn geweest dan een groep kinderen die gewoon bij elkaar komt en zegt: "Uhh ja, dus we gaan naar deze buitenpost om wat materialen te stelen zodat we de 9 jaar durende reis naar Yvaga kunnen maken en we hebben dit oude schip en dat is eigenlijk alle voorbereiding die we hebben gedaan".

De relaties waren ZO vreemd. Dan zijn er Rain en Andy (wat prima is), dan de brutale jongen die de neef is van het zwangere meisje en haar broer (dat is alles wat ik ze kan noemen, want ik weet niet of ik hun namen ooit in de film heb geleerd) en het kale meisje dat er op de een of andere manier bij past. Het is volkomen onduidelijk hoe Rain hen kent en het kan me ook absoluut niet schelen. Op een gegeven moment komt de brutale jongen heel dicht bij het zwangere meisje (van wie de vader van de baby onbekend is, maar die wordt omschreven als 'gewoon een of andere idioot') en het leek bijna alsof ze zouden gaan zoenen. Ik dacht: "Ah, oké, hij is de vader!" voordat ik me snel herinnerde dat nee, deze twee zijn neven, dus dat klopt niet. En toen stierf hij en deed niets er meer toe.

Deze kinderen wisten op de een of andere manier een stortvloed aan facehuggers, het karkas van een Xenomorph, een gevorkte androïde (die Ash heet, maar Rook wordt genoemd omdat het een knipoog naar Bishop is en ik denk dat het zo is zodat we niet weten of hij 'goed' of 'slecht' is) en het kale meisje dat volledig kapot wordt gemaakt te trotseren. Ze zeggen letterlijk geen moment: "Wat is hier gebeurd?", of "Wat gaat er met onze kale vriend gebeuren?", of "Hoe doden we ze?", of "Wat heeft dit met Weyland-Yutani te maken?". Rook legt min of meer half uit wat er aan de hand is, ook al werd hem niet echt gevraagd om uitleg, en ik denk dat we als publiek geacht worden alles maar te accepteren. Geen vragen stellen was een belangrijk thema van deze film. Op een gegeven moment zijn de broer en Rain in de kamer waar de Alien DNA-test plaatsvindt en Rook legt uit wat het doel is en de broer zegt gewoon: "Dat is geweldig, kunnen we hier nu weg?" Net als BRO, hoe kun je dan GEEN vervolgvragen krijgen als je te horen krijgt dat deze dingen die je hele leven verpesten, opzettelijk hierheen zijn gebracht om als wapen te worden gebruikt tegen de mensheid om "de evolutie te versnellen"?

Ik had echt medelijden met de acteurs, want ik denk dat ze alles deden wat ze konden met het waardeloze materiaal dat ze kregen. In het interview voor de show zei de regisseur iets in de trant van: "Ik denk dat mensen zich meer zorgen maken over sterfgevallen als het om jonge mensen gaat", en dat vat eigenlijk alle aandacht samen die hij in deze film heeft gestoken.