Wednesday - Seizoen 2 Review


Wednesday Addams (opnieuw ijzersterk vertolkt door Jenna Ortega) keert terug naar de gotische gangen van Nevermore Academy. Maar rust? Vergeet het maar! Dit schooljaar belooft nog donkerder, gevaarlijker en chaotischer te worden. Oude vijanden steken opnieuw de kop op, nieuwe geheimen komen boven water, en Wednesday moet zich door familiebanden, vriendschappen én bovennatuurlijke bedreigingen manoeuvreren.
Het eerste seizoen was echt briljant en er valt weinig meer over te zeggen, maar nu ik deze recensie richt op het tweede seizoen, vind ik genoeg om over te klagen.
_________________________________
Ik verveelde me zo tijdens seizoen 2, het sleepte zich voort alsof een slak langzaam de finishlijn bereikte, met onderweg een rommelige rommel die zijn pad volgde. Er
werden nieuwe acteurs geïntroduceerd en sommige waren een openbaring. Personages zoals Agnes zorgden voor humor en vermaak en stalkten woensdag overal waar ze kwam. Maar onze nieuwe directeur Dort viel een beetje tegen, ook al ben ik een grote fan van Steve Buscemi.
Uitgebreide rollen voor Catherine Zeta Jones en Luiz Guzman waren zeker een schot in de roos, vooral Jones, die enorm uitblinkt in haar rol.
Frustrerend dat Enids rol niet avontuurlijker werd en niet meer in haar personage kon uitgroeien. In plaats daarvan dacht ik dat ze aan de zijlijn stond in plaats van gecast te worden voor een centrale rol, waar deze serie juist in lijkt te schitteren. Daarom vind ik dat deze serie tegenviel. Haar humor ontbrak, haar plezier en vermaak zorgden ervoor dat we haar allemaal misten. In seizoen 3 heeft ze een prominentere rol nodig, anders zeg ik hetzelfde opnieuw.
Wednesday is briljant als altijd, maar ik vond ook niet dat ze zich veel ontwikkelde. Maar zelfs als dat niet zo is, moeten andere personages zich in ieder geval ontwikkelen tot iets substantiëlers.
Hoe ze deze serie hebben verpest (althans voor mij) weet ik niet. Ze hadden de casting wel, maar ik vrees dat het nooit de plot heeft gevonden. Behoorlijk teleurstellend....

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster