Deze week is de week van de eenzaamheid

 Deze week is de week van de eenzaamheid......

Gewone mensen, echte helden...

Er zijn mensen die alleen zijn
Eenzaam en verlaten
Mensen met een echt verhaal
maar niemand om mee te praten
Er zijn mensen met een diepe traan
Die iemand moeten missen
Ze dragen elke dag die pijn
die niet meer lijkt te wissen

Mensen die je ziet op straat
Onderweg naar weer een dag
Met zorgen voor morgen
Verborgen achter slechts een lach
Een dun laagje vernis
verhult een eigenlijke traan
Het geeft ze net dat beetje kracht
om toch nog even door te gaan

Een vader die zijn zoon niet ziet
en radeloos minuten telt
Gescheiden door de leugen
die mama elke dag vertelt
Een moeder in de bijstand
Die haar dochter moet vertellen
Dat schoolkamp nu te duur is
en haar kind teleur moet stellen

Een moslima met hoofddoek
Niet geheel geaccepteerd
Die dagelijks de feiten
van de vooroordelen leert
Een oude man op leeftijd
Afhankelijk van anderen
Die met een rotgang
alle normen en waarden ziet veranderen

Een kind waarvan de papa
en de mama niet meer samen zijn
Die tegen wil en dank
opeens volwassen leert te zijn
De man in de fabriek
Die maar amper rond kan komen
Maar er zelf alles aan doet
om toch te bouwen aan zijn dromen

Overal zijn mensen
Iedereen heeft een verhaal
We zijn allen verschillend
En we spreken niet dezelfde taal
Maar overal zijn helden
Op elk hoekje van zomaar een straat
We hebben allemaal geleerd
Dat niets zomaar vanzelf gaat

Een hart onder de riem
Voor al die gewone mensen
Met zorgen voor morgen
Met dromen en met wensen
Niemand is perfect
En er bestaat geen traan die went
Maar steeds wanneer je opstaat
Besef dan goed, dat jij een held bent

Bron Bjorn dichterbij