Vrede
Kun je plezier hebben in de ervaring van het leven als doornen op je pad verschijnen?
Kun je aan de rand van het bestaan staan als de grond onder je voeten er niet meer is?
Kun je geloof, hoop, liefde en schoonheid de kracht van je hart maken in het midden van verdriet en pijn?
Omdat ik hier ben om te vertellen dat je berecht zult worden, liefste. Je moed en toewijding aan je roeping zullen op de offerstapel gelegd worden. Je zult branden samen met alles wat je denkt te zijn totdat er niets meer over is van de "persona" die je voor jezelf hebt gecreëerd.
Je zal gevraagd worden om je Waarheid weg te nemen en het Weten los te laten totdat niets meer echt lijkt. Totdat je je geest en hart in twijfel zult trekken...
Totdat je niet weet wie je vriend is en wie minder om je geeft.
Je zal gevraagd worden om eenzaamheid, angst en twijfel te omarmen.
Angst dat je het nooit op een rijtje krijgt en daar staat zonder woorden als je je vraagt waarom het zo lang duurt om de passie van je hart te manifesteren.
Je zult in verwarring blijven en gevraagd worden om het te verwelkomen. Je zal gevraagd worden om vuil in je mond te nemen en te luisteren...
Dat is het pad van degene die expres leeft. Niet allemaal. Sommige.
Sommigen van jullie die voorbestemd zijn voor grootsheid. Sommigen van jullie die laag op laag van mishandeling en onrecht moeten genezen.
Maar vrees niet, liefste. Je zult weer opstaan. Dat komt nog wel. Net als de Phoenix vogel zul je herrijzen uit de as van wanhoop en je weg naar extase maken.
Hoe dieper je moet afdalen, hoe hoger het stijgen.
Dit is de tijd van zuivering wanneer je opnieuw geboren wordt. Je krijgt nieuwe vleugels en je zult weten wie je wordt onder extreme druk en pijn.
Dit is de tijd van je vernieuwing. Dit is de tijd waarop je je verhaal opnieuw betreedt en knielt naar je heilige plek in eerbied en dankbaarheid voor de kans om alles los te laten wat niet nodig is terwijl je naar de bergtop stijgt.
Dus, aarden jezelf diep in de bodem van je ziel. Als het uurglas leeg is en je jezelf middenin een emotioneel toetje bevindt, probeer je los te maken van de situatie waarin je je bevindt.
Word liever een waarnemer van je leven.
Identificeer je niet met de situaties die je doormaakt. Word niet de pijn en de onzekerheid waarin je leeft.
Eer het deel van je dat niet langer naar de waarheid zoekt. Het deel van jou dat het weet zonder het te weten. Het deel van jou dat onwrikbaar is. Onbeweegbaar. Zeker van onzekerheid.
Geliefde, op een dag zal al deze strijd deel uitmaken van je verhaal. Het verhaal van jouw bijdrage aan deze wereld. Het verhaal van je lot en Roeping.
Op een dag zul je anderen leren: "Als ik het kon, kun jij het ook! "
Het zal je mantra worden. Het zal jouw les worden.
Het zal jouw boodschap aan de wereld worden... Van overleven naar bloeien, ondanks alle uitdagingen en pijn...
~Corina Luna Dea
Artiest: Rose Drummond
Reacties
Een reactie posten