Gen V Seizoen 1 Review

 De serie focust zich in tegenstelling tot The Boys op een groep jonge 'supes', mensen met superkrachten, en volgt hen binnen de fictionele Godolkin University School of Crimefighting waar zij opgeleid worden tot superheld of influencer en beroemdheid. De superheldenopleiding houdt er een scorelijst op na. De nummer één van de lijst heeft de meeste kans bij het beste superheldenteam te komen, bekend als The Seven. Al snel blijkt deze universiteit in een plot verwikkeld te zijn samen met een kapitalistisch megacorporation genaamd Vought International.

De Godolkin-universiteit voor Misdaadbestrijding is de enige opleiding voor jonge superhelden, en wordt gerund door Vought International. Hier worden enkele puberende, competitieve 'Supes' opgeleid die hun fysieke, seksuele en morele grenzen verkennen en verleggen, om te concurreren in de strijd voor de beste contracten in de beste steden. Op 'Hunger Games'-achtige wijze worden ze zo klaargestoomd voor het superheldendom.
________________________________________________________

 Vergelijkbaar met The Boys, maar dan met tieners. De verhalen gingen dus praktisch over de studenten die worstelden met hun schoolprestaties en de sociale status van superhelden.
Generatie V was een parallel verhaal met de tijdlijn van The Boys, dus verwacht cameo's van The Boys.
Het zwakste punt van het verhaal, naar mijn mening, is dat de hoofdpersoon niet erg herkenbaar was en niet sympathiek overkwam als hoofdpersoon. Met zo'n tragisch en krachtig achtergrondverhaal zou ze de kern van het verhaal moeten kunnen worden. Alle bijrollen waren echter veel beter in karakterontwikkeling en ze dragen hun verhalen beter over.
Waar deze serie goed in is, is dat het ons de wereld van "The Boys" laat verkennen vanuit een ander, 'jong' perspectief. The Boys introduceert ons in een wereld waarin een groep als "The Justice League" eigendom was van het Amerikaanse bedrijfsleven, en wij hebben in dat universum geleefd en hoe het vooral volwassenen en hun dagelijks leven beïnvloedt, maar seizoen 3 van die serie introduceerde ons het concept van "tieners en jongeren" die tot superhelden worden gemaakt.
Waar de serie tekortschiet, is dat het hoofdpersonage niet erg sympathiek is. Ze begint als de tragische held die probeert fouten te schrijven, maar slaagt er niet in om een ​​aangenaam persoon te zijn. Ze proberen haar te redden als meisje. die gewoon voor haar familie zorgt, maar het komt echt over als een vrouw die WEL het juiste zou kunnen doen, maar meestal niet als het haar ten goede komt. Niet omdat ze slim is, maar omdat ze een narcist is en zich grotendeels onbewust is van de invloed van buitenaf. Het hoofdpersonage dat de serie echt aanstuurt, is André.
Ze hebben wel een paar 'vinkjes'-personages in termen van 'millennials' en 'diversiteit': de invloed van de TikTok-blogger op sociale media, het genderbinaire personage dat zichzelf accepteert maar zijn ouders nog steeds in ontkenning zijn, de persoon met de eetstoornis die is veroorzaakt door het oordeel van zijn moeder, maar eerlijk gezegd is het enige personage dat aanvoelt als het 'vinkjes'-personage de TikTok-influencer. De rest maakt meestal niet zo'n groot punt van hun tragische achtergrondverhaal. Ik vind dat Lucas (die niet zoveel tijd krijgt) fenomenaal acteerwerk heeft geleverd.
Generatie V simpelweg de gebruikelijke clichés van tienerdrama in het universum van The Boys herhaalt. Deze interpretatie is op twee manieren misplaatst: ten eerste suggereert het dat de personages van Generatie V zich niet bewust zijn van de duisternis om hen heen. Dit is simpelweg niet waar, en hoewel de personages verrast kunnen worden door bepaalde gebeurtenissen in de serie, heeft elk personage zijn eigen traumatische achtergrond die, in combinatie met hun kracht en persoonlijkheid, een intrigerend achtergrondverhaal creëert dat kijkers doet afvragen hoe ernstig de personages gewond zijn en bang maakt voor hun volgende stap. De tweede manier waarop deze misplaatste recensies de intrige van Generatie V missen, is door niet te erkennen dat de interesse van deze serie ligt in wereldopbouw. ​​Hoewel The Boys wordt geprezen als grotesk, schokkend, krachtig en enorm vermakelijk, denk ik dat kijkers moeten begrijpen dat deze kwaliteiten niet duurzaam zijn. Generatie V raakt de kern van hoe een wereld met superkrachten er in de toekomst uitziet; een school voor superkrachtige kinderen, relaties die nog meer in de war raken en opgewonden raken door de krachten van mensen, individuen die nog steeds mensen zijn, zelfs als niemand gered hoeft te worden.
Concluderend: Generatie V is jong en heeft zijn toch al enorme potentieel alleen maar vergroot met deze eerste paar afleveringen. Het is niet zo makkelijk te verteren als The Boys. Er is lang niet zoveel directe bevrediging door een constante stroom van gruwelijk geweld, misbruik door eigen zak of groteske mentaliteiten. Maar dat is juist het punt. De "helden" van The Boys hebben toekomstige helden (de personages van Generatie V) een misleidend en vertekenend beeld van heldendom nagelaten, en om te ontrafelen wat een ware held kan zijn, laat Generatie V ons zien dat we moeten beginnen met wat het betekent om een ​​mens te zijn. Het drama van deze serie is niet vermengd met onuitsprekelijke gewelddadigheden of lust, het is te vinden in de innerlijkheid van personages die proberen ruimte te maken in hun diep gebroken harten. Het leent zich niet voor politiek commentaar of objectief moralisme, maar voor puberaal zwerven en de menselijke ervaring. Waar veel toegewijde fans van The Boys graag waarde hechten aan het simpele kader van een underdogteam dat vecht tegen machtige en kwade krachten, missen ze net zo snel de rijke presentatie die Generatie V biedt van hoe de realiteit van een heldenbestaan ​​er werkelijk uit zou kunnen zien, en hoe die hoop iemands beslissingen beïnvloedt, zowel in de serie als in het leven. Bekijk deze serie. Maar bekijk hem met een passieve blik, probeer het perspectief van het personage te begrijpen en niet om een ​​oordeel te vellen over de een of de ander. Bekijk hem met het besef dat deze serie zich niet richt op een millennial-idee van goed of kwaad. Goed of fout, maar op een groeiende Generatie Z die simpelweg op zoek is naar verbondenheid in een maatschappij die geteisterd wordt door de ongebreidelde passies van hun voorgangers.
Ben benieuwd verder wat seizoen 2 gaat brengen....