DE HERFST

DE HERFST

“De herfst leert langzamer lopen, met een hart vol herinneringen die als bladeren vallen. Sommige licht, anderen nog zwaar om los te laten. Het is accepteren dat je niet langer na de tijd rent, maar ervan afhaalt wat er over is van licht. In de herfst van het leven ontdek je dat schoonheid niet alleen in de bries van de lente of in de hitte van de zomer zit. Het is ook in die gouden stilte, waar elk gebaar zijn exacte gewicht heeft en elke blik weet waar het naar zoekt.

De herfst ontdekt dat melancholie zoet kan zijn, als een schemering die niet vraagt om haast, maar om bezinning. Het is betekenis vinden in het onafgemaakte, tederheid in wat voorbij is gegaan, dankbaarheid in wat nog geoogst kan worden. De bladeren vallen, maar vallen niet voor niets, in plaats daarvan maken ze de grond vruchtbaar, ze voeden wat komen gaat. Net als wij loslaten wat ons niet langer dient, om plaats te maken voor wat nog kan bloeien.

Er zijn er die de herfst van het leven vrezen als de voorbode van afwezigheid. Maar zij die erin wonen, weten dat er in die tijd een eigen volheid is, met de serene warmte van de kleuren die van binnen warm zijn, de vrijheid om niets anders te hoeven bewijzen, de enorme luxe om gewoon te zijn.

De herfst is een kunst. Om de cyclus te accepteren zonder bittere nostalgie, maar met zachtheid, van diegenen die geleerd hebben dat elk seizoen zijn eigen vorm van eeuwigheid draagt. "

Helena Sacadura Cabral

Illustratie door Lisa Aisato