Nauwelijks is de dag begonnen

 Nauwelijks is de dag begonnen en... het is al zes uur 's avonds.

Nog maar net op maandag aangekomen en het is al vrijdag.

... En de maand is alweer voorbij.
... En het jaar is bijna voorbij.
... En er is al 40, 50 of 60 jaar van ons leven zijn verstreken.
... En we beseffen dat we onze ouders en vrienden hebben verloren.
en we beseffen dat het te laat is om terug te gaan...

Dus...
Laten we, ondanks alles, genieten van de resterende tijd...
Laten we blijven zoeken naar activiteiten die we leuk vinden...
Laten we wat kleur in het grijze brengen...
Laten we glimlachen om de kleine dingen in het leven die balsem in ons hart brengen.

En ondanks alles moeten we in alle rust blijven genieten van de tijd die we nog hebben.
Laten we proberen de ‘afters’ te elimineren...
Ik doe het nadat...
Ik zeg nadat...
Ik zal er over nadenken nadat...
We laten alles achter voor later alsof ‘nadat’ van ons is.

Omdat...
Wat we niet begrijpen is dat:

Daarna wordt de koffie koud...
Daarna veranderen de prioriteiten...
Daarna is de charme verbroken...
Daarna groeien de kinderen op...
Daarna worden ouders oud...
Daarna worden beloftes vergeten...
Daarna wordt de dag de nacht...
Daarna eindigt het leven...
En dan is het vaak al te laat....

Dus...
Laten we niets overhouden voor later...
Omdat we nog steeds wachten op later, kunnen we de beste momenten verliezen,
de beste ervaringen,
de beste vrienden,
de beste familie...

De dag is vandaag
Het moment is Nu

We zijn niet langer op de leeftijd waarop we het ons kunnen veroorloven om uit te stellen wat er meteen moet gebeuren.

Art: Onbekend