Iets ouds

 Iets ouds, iets al lang bekend, begint bij steeds meer mensen te ontwaken.

Roepend, stil en toch doordringend, als een windvlaag die door de ziel waait, dit is de essentie van de heks die zich herinnert.
Geneesheer, priesteres, ziener, sjamaan, keert terug als heks.
Maar niet als personage dat we kennen uit donkere sprookjes, maar als levende, helende kracht bij degenen die klaar zijn om zich echt te herinneren, open te stellen en te veranderen.

Steeds meer vrouwen en mannen voelen dat er iets in hen zit waar ze niet langer stil willen zijn. Iets origineel dat nooit helemaal verloren is gegaan. Het is de terugkeer van diegenen die ooit naar de planten fluisterden, tegen de wind spraken, hun helende handen op de grond legden en naar de roep van de elementen luisterden.
Het is de terugkeer van degenen die afgewezen, verkeerd begrepen, gevreesd zijn en toch door velen voor generaties nodig zijn.

De heks was niet zomaar een foto die ons eeuwenlang werd getoond.
Ze was een wijze man.
Het was aan het genezen.
Ze heeft gediend.
Mensen zouden naar haar toe komen als de weg onduidelijk was, met een zwaar hart of met zieke lichamen.
Zij was degene die wist waar te kijken als het zichtbare en voor de hand liggende uitgeput was.

Vandaag voelen velen dat deze oude roeping in hen wakker wordt gewekt.
Zelfs degenen die ooit aarzelden om de roep van de heksen te accepteren.
Maar het gaat niet om een benaming, een titel, een naam, het gaat om het herinneren van een erfgoed, een zeldzaam bezit, en een herontdekking van de kracht die leeft in de botten, circuleert in het bloed, roept naar de ziel.

En ja, deze verandering gaat steeds sneller.
Als een stille beek die een rivier maakt, keren ze terug, heksen, jong en oud, wijze vrouwen en mannen, rijzen op.
Hun stemmen weerklinken in het lied van de wereld, en de wereld zal ze meer dan ooit nodig hebben.
Voor de genezing.
Omwille van de herinnering.
Voor de verandering.

© Maria Solva Roithinger
Naam Kunstenaar op foto