The Survivors (2025) Review

Vijftien jaar geleden werd het kustplaatsje Evelyn Bay getroffen door een storm die drie jongeren het leven kostte: Finn, de oudere broer van Kieran, Gabby, Mia's beste vriendin, en Toby, een vriend van Finn. Kieran en Mia konden ontsnappen, maar bleven met schuldgevoelens zitten. Nu, vijftien jaar later, wordt er in Evelyn Bay een jonge vrouw dood aangetroffen. Dit tragische voorval zorgt ervoor dat de hechte gemeenschap van het plaatsje langzaam begint te desintegreren. Tijdens het onderzoek naar haar dood worden diep verborgen geheimen onthuld en oude wonden opengehaald.

The Survivors is een Australische dramaminiserie gemaakt door Tony Ayres voor Netflix . Gebaseerd opde roman van Jane Harper uit 2020.

Aanvankelijk vond ik dat er te veel personages waren, maar ze waren echt goed uitgewerkt en speelden allemaal een rol. Uiteindelijk had ik er geen één uit willen halen. De chemie tussen Mia en Kieran was een beetje slordig, pas toen Liv ten tonele verscheen, begreep ik dat dat opzettelijk was.
Het is niet echt een whodunit, dus verwacht niet al te veel mysterie. Het is een verhaal over verlies en hoe een klein stadje omgaat met verdriet. De familiedynamiek, de oude vriendschappen en de esthetiek maakten dit een plezierige serie. Het was echt, kwetsbaar en herkenbaar. Als je een middagje over hebt, probeer deze serie dan eens.
De acteurs zijn redelijk, niet uitmuntend, maar ze spelen hun rollen overtuigend.
Er zijn geen verbluffende effecten of opvallende beelden, maar de sfeer is goed opgebouwd en consistent.
Een van de echte sterke punten is het mysterie: je komt er pas in de allerlaatste aflevering achter wie de moordenaar is, goed gedaan om de spanning erin te houden.
Het is boeiend genoeg, maar niet echt spannend.
Zeker de moeite waard om te kijken, vooral als je er zonder hoge verwachtingen in gaat.
Verrassend genoeg levert Kierans vader een van de meest memorabele en oprechte acteerprestaties van de serie af.