Het bombardement (Film 2012) Review

 Het bombardement is een Nederlandse film uit 2012 van Ate de Jong, met in de hoofdrol Jan Smit, die zijn filmdebuut maakte. Het verhaal speelt in de Tweede Wereldoorlog en gaat over de bokser Vincent die rond het bombardement op Rotterdam op 14 mei 1940 de liefde van zijn leven vindt in Eva, gespeeld door Roos van Erkel.

De film begint in mei 1940 in en rond de stad Rotterdam, waar de jonge bakkersassistent en veelbelovend bokstalent Vincent de Graaf de mooie vermogende Eva von Heerle ontmoet. Ze is de dochter van een gevluchte Duitser afkomstig uit nazi-Duitsland. Eva is verloofd met de rijke industrieel Dirk Lagewaard van wie ze eigenlijk niet houdt. Vincent heeft zijn eigen problemen en maakt de overweging om naar de Verenigde Staten te emigreren om een geneesmiddel te vinden voor de longziekte van zijn broer. De twee worden echter verliefd, terwijl de Duitse troepen Nederland binnenvallen. Vincent biedt aan Dirk aan om Eva en haar ouders naar Rotterdam te brengen, wat resulteert in een gevaarlijke reis tussen de frontlinies, waar de Nederlandse en Duitse troepen in bittere strijd verkeren. Op het moment dat de twee Rotterdam bereiken, wordt er een ultimatum gesteld aan de Nederlandse troepen die Rotterdam nog verdedigen, om zich over te geven of om omgebracht te worden. De Nederlandse soldaten weigeren en Rotterdam wordt gebombardeerd, wat de toekomst drastisch verandert voor elke betrokkene.

De film is zeker de moeite waard. Het verhaal zelf is behoorlijk uitgebreid, met een liefdesverhaal en actiescènes die synchroon lopen met de kortstondige oorlog in Nederland in mei 1940. Veel feiten over de oorlog zijn goed verweven met de verhaallijn en geven een interessante historische achtergrond. De achtergrond van de twee hoofdpersonages wordt bepaald door het feit dat ze iets belangrijks in hun leven moeten doen, wat ze alleen doen uit altruïsme voor een broer, en de liefde die ze beginnen te ervaren brengt hun vroegere vastberadenheid in gevaar. De hoofdpersonages zijn zeer geloofwaardig en tonen echte chemie, de actiescènes grijpen je vast en de fotografie is subliem. Roos van Erkel schittert echt. 
Wetende dat het bombardement op Rotterdam een ​​brute tragedie is, was ik in het begin verrast door het luchtige tienerliefdesverhaal als hoofdonderdeel van de film. Maar gaandeweg worden zoveel terloopse momenten en kleine dingen geleidelijk begrijpelijk. De oorlog is er, de enorme slachtoffers en het verlies van je leven zijn er, hoe ga je daarmee om? Als de jongen het meisje zegt te lachen in plaats van bang te zijn, en het meisje later de jongen zegt te boksen met een wals, denk ik dat dat de boodschap is hoe mensen de oorlog konden doorstaan ​​en liefde konden vinden. Sommige Duitse personages hier zijn misschien snobistisch, maar de oorlog vertelt hen wat echt waardevol is; Nederlanders worden misschien als slachtoffers beschouwd, maar sommige Nederlandse personages tonen hun speculatieve geest in de oorlogsvoering. Immers, heb grenzeloos lief, red degenen van wie je houdt.
Ik had de film al een keer gezien en kwam deze weer tegen bij videoland en heb deze weer gekeken, vond de film best wel goed alleen het einde met de sterfscène van Roos dat vond ik niet zo overtuigend, de rest was wel goed...