Haul out the Holly: Lit Up Review
"Yule never guess who wins Christmas"Als de feestdagen naderen, kijken Emily en Jared ernaar uit om die weer samen te vieren, deze keer als stel. Emily, die nu de unieke feestelijke sfeer van Evergreen Lane omarmt, is klaar om samen te werken met Jared, Ned, Mary Louise en Pamela. Ze is van plan om van de kerstvieringen van dit jaar de beste tot nu toe te maken - zelfs als de vriendin van de voorzitter van de HOA die gevreesde citaten over versieren niet tegenhoudt. Wanneer een huis in de wijk te koop komt te staan, zorgt dat voor heel wat opschudding bij de bewoners.
De originele "Haul Out the Holly" legde een heerlijke mix vast van dorpse charme en feestelijke chaos, een film die de feestdagen comfort bood en waar ik reikhalzend naar uitkeek. Helaas faalt "Lit Up", voornamelijk door de introductie van de Jolly Johnsons. Deze familie van social media influencers draagt niet bij aan de vrolijkheid, maar injecteert een schokkende dosis zelfpromotie en gefabriceerd drama, wat de beoogde warmte van de film ondermijnt.
In plaats van de gezellige buurtsfeer worden we blootgesteld aan de meedogenloze jacht van de Jolly Johnsons op online invloed. Zo ontaardt hun "live gestreamde kerstversieringswedstrijd" in een chaotisch spektakel, met geënsceneerde ruzies en schaamteloze product placement, waardoor een hartverwarmende traditie in feite een holle marketingtruc wordt. Dit komt niet alleen doordat ze "irritant" zijn; het is een fundamentele verandering in de toon van de film, waarbij oprechte kerstvreugde wordt vervangen door een cynische jacht op online bevestiging.
Terwijl Lacey Chabert en Wes Brown dapper proberen de chemie tussen hun personages te herstellen, worden zelfs hun pogingen belemmerd door het script. Er is een aangrijpende scène waarin Emily (Chabert) probeert een kerstliedje uit de buurt te redden, waarbij haar oprechte warmte er ondanks de storende aanwezigheid van de Jolly Johnsons doorheen schemert. Deze momenten zijn echter te schaars.
De voorspelbaarheid van de film draagt ook bij aan de teleurstelling. De formulematige structuur – succes van het origineel, problemen met het vervolg, lof van de acteurs, herhaling van teleurstelling – voelt afgezaagd aan. Het mist de vonk van oprechte verrassing of inzichtelijk commentaar.
Om een klein lichtpuntje te bieden, blijft het decor feestelijk en leveren sommige acteurs in de bijrollen oprecht grappige momenten op. Deze korte glimpen van de kerstsfeer worden echter overschaduwd door de centrale tekortkoming van de film: de opdringerige aanwezigheid van de Jolly Johnsons en het onvermogen van het script om hen organisch te integreren.
Uiteindelijk voelt "Haul Out the Holly: Lit Up" als een gemiste kans. De magie van het origineel gaat verloren te midden van een zee van chaos, gedreven door influencers. Als je échte kerstsfeer wilt, blijf dan bij de eerste film. Dit vervolg laat helaas een teleurstellende nasmaak achter.
In plaats van de gezellige buurtsfeer worden we blootgesteld aan de meedogenloze jacht van de Jolly Johnsons op online invloed. Zo ontaardt hun "live gestreamde kerstversieringswedstrijd" in een chaotisch spektakel, met geënsceneerde ruzies en schaamteloze product placement, waardoor een hartverwarmende traditie in feite een holle marketingtruc wordt. Dit komt niet alleen doordat ze "irritant" zijn; het is een fundamentele verandering in de toon van de film, waarbij oprechte kerstvreugde wordt vervangen door een cynische jacht op online bevestiging.
Terwijl Lacey Chabert en Wes Brown dapper proberen de chemie tussen hun personages te herstellen, worden zelfs hun pogingen belemmerd door het script. Er is een aangrijpende scène waarin Emily (Chabert) probeert een kerstliedje uit de buurt te redden, waarbij haar oprechte warmte er ondanks de storende aanwezigheid van de Jolly Johnsons doorheen schemert. Deze momenten zijn echter te schaars.
De voorspelbaarheid van de film draagt ook bij aan de teleurstelling. De formulematige structuur – succes van het origineel, problemen met het vervolg, lof van de acteurs, herhaling van teleurstelling – voelt afgezaagd aan. Het mist de vonk van oprechte verrassing of inzichtelijk commentaar.
Om een klein lichtpuntje te bieden, blijft het decor feestelijk en leveren sommige acteurs in de bijrollen oprecht grappige momenten op. Deze korte glimpen van de kerstsfeer worden echter overschaduwd door de centrale tekortkoming van de film: de opdringerige aanwezigheid van de Jolly Johnsons en het onvermogen van het script om hen organisch te integreren.
Uiteindelijk voelt "Haul Out the Holly: Lit Up" als een gemiste kans. De magie van het origineel gaat verloren te midden van een zee van chaos, gedreven door influencers. Als je échte kerstsfeer wilt, blijf dan bij de eerste film. Dit vervolg laat helaas een teleurstellende nasmaak achter.
Reacties
Een reactie posten