Bomen
Bomen
Tussen bomen hoogverheven
vastgeankerd in de grond
houten armen die naar boven wezen
't Geruis van het gebladerte hoog boven mij
het verhaal van een levenslied
Duizenden zachte stemmen fluisteren vrij
mijn aanwezigheid hindert niet
Het verhaal doorheen de seizoenen van 't leven
hoe alles eens begon
zonder woorden, als geweven
in de pracht en praal van de avondzon
Reikend naar de hoogste regionen
het droombeeld dat niet bestond
vastgeketend in de aarde
diep geworteld
waar de boom zijn voedsel vond...
De hoge bomen
zij fluisteren heel zacht
niet alles is te krijgen
'wat' je ook verwacht...
Reacties
Een reactie posten