Ik sprak veel over narcisme

 Ik sprak veel over narcisme.

Over rode vlaggen.
Manipulatie.
Traumabinding.
Herstel.
En dat was nodig.
Want je kunt jezelf pas terugvinden als je eerst begrijpt wat je bent kwijtgeraakt.
Maar de laatste tijd merk ik iets.
Ik ben veel minder geïnteresseerd in de vraag:
“Waarom deed die ander wat hij deed?”
En veel meer in de vraag:
“Wie ben jij nu?”
Ben jij nog steeds degene die zich aanpast om de vrede te bewaren?
Ben jij nog steeds degene die twijfelt aan zichzelf?
Ben jij nog steeds degene die wacht op bevestiging van buitenaf?
Of ben je klaar om volledig jouw plek in te nemen?
Want uiteindelijk draait heling niet om de narcist.
Het draait om jou.
Om rust voelen in jezelf.
Om jezelf te vertrouwen.
Om zichtbaar te durven zijn.
Om liefde te ontvangen zonder jezelf kwijt te raken.
Om een leven te creëren dat niet langer geleid wordt door het verleden.
En eerlijk?
Dat gesprek vind ik tegenwoordig veel interessanter.
Herken jij deze verschuiving ook?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster