Soms ben ik boos

 Soms ben ik boos, weet dat het oké is om die boosheid te voelen.

Waar ik tegenaan loop, is dit: net als bij een afgewezen vriend of vriendin... blijf ik denken dat als ik maar het juiste zeg, ze zich zullen realiseren wat ze doen en zullen veranderen.
Als ik ze achterna blijf zitten, in de hoop dat ene juiste woord te zeggen, blijf ik in deze vicieuze cirkel gevangen.

Vindt het moeilijk om deze realiteit te accepteren, nóg moeilijker om te accepteren dat het niet per se iets is door wat ik wel of niet gedaan heb.

Misschien moet ik mezelf voortaan identificeren als een persoon die voorheen bekend stond als Mama.