Er werd eens gevraagd

 Er werd eens gevraagd: 'Wat was je grootste pijn om te verdragen?'

Ik antwoordde: 'De pijn die niemand kan zien - de pijn van de ziel. De pijn die niemand begrijpt, waarin niemand gelooft. Een pijn waarvoor geen genezing is, en in plaats van je te doden, laat het je in leven om te blijven lijden.
Want als de ziel eenmaal gekwetst is, zal het altijd pijn doen. Je denkt misschien dat het genezen is, maar het kost maar één herinnering om de wond weer open te laten gaan. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster