Iedereen draagt een vonk van hetzelfde Licht

 Iedereen draagt een vonk van hetzelfde Licht.

Of je nu geboren bent aan de oevers van een grote rivier, in een drukke stad of in een stil dorp – de bron van je wezen is dezelfde.

Eeuwenoude stemmen hebben telkens opnieuw gefluisterd: wij zijn deel van één adem, één stroom, één Liefde. Wat mensen scheidt, is vaak slechts taal, gewoonten en vormen, maar wat ons samenbindt is veel ouder, dieper en sterker.

Wanneer je in de ogen van een ander kijkt, zie je een spiegel van je eigen ziel. Wanneer je een hand aanraakt, voel je de warmte van hetzelfde vuur dat ook in jou brandt. Wanneer je de aarde betreedt, draag je het gewicht en de zegen van generaties die voor jou kwamen.

Er is geen hoger of lager, geen meer of minder. Alleen een cirkel, waar iedereen mee mag zitten.
In die cirkel is plaats voor stilte, voor vreugde, voor tranen en voor lachen. En telkens opnieuw herinnert die cirkel ons eraan: het pad dat jij gaat, is ook een pad voor de ander, en de weg die de ander bewandelt, opent ook voor jou nieuwe vergezichten.

Zo wordt het heilige niet iets van een boek, een ritueel of een grens, maar van het leven zelf.
Iedereen mee – dat is de ware gebedsruimte.