Iemand schreef

 Zelf heb zeven jaar geen contact gehad met mijn moeder, achteraf gezien door mijn koppigheid.

Maar iedere woensdagnamiddag liet ik mijn kinderen naar mijn ouders gaan die een straatje verder wonen en er waren ook logeerweekenden.
Omdat ik achteraf geen verwijten wou dat ik hun kleinkinderen afnam. Het was een conflict tussen mij en m’n moeder en daar mochten zowel mijn kinderen als hun grootouders niet onder lijden.
Na 7 jaar hebben we toch terug contact gekregen en alles uitgepraat.
Hier ben ik heel dankbaar om. Het was mijn fout dat het conflict was ontstaan en nu vind ik het heel erg dat er jaren verloren zijn gegaan tussen mijn moeder en mij door mijn koppigheid. Ben blij dat er vergeving was. Het mooiste moment was dat we elkaar intens een knuffel gaven met tranen in onze ogen en dat ik het geluk op mijn vaders gezicht zag.
De verbazing en blijdschap van mijn kinderen toen ik samen met hun de eerste keer terug mee binnen ging bij oma en opa zal ik nooit vergeten... 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster