Hoop is iets waar ik mee heb geworsteld

Hoop is iets waar ik mee heb geworsteld………. hoopte altijd dat ze zich met mij zou verzoenen, dat we weer gelukkige tijden zouden hebben… zoals naar het theater gaan, winkelen, samen eten of samen bakken enz. Toen begon het besef dat ik realistisch moet zijn……. na alles dat naar me toe is geslingerd, voel ik dat het onrealistisch is dat dit gebeurt.
Zelfs als ze ervoor zou kiezen om me weer te zien, zal het niet hetzelfde zijn, natuurlijk zal op mijn hoede zijn, zal voorzichtig zijn met wat ik zeg enz.
Het vertrouwen is geschonden!!!
Omdat ze nog steeds contact heeft met mijn man, kan hij enige invloed hebben en het kan gebeuren dat ze op een dag met me wil praten en in het licht hiervan heb ik enkele richtlijnen opgeschreven die ik moet volgen om mezelf te beschermen.
Eén daarvan is dat ik haar nooit alleen zou zien... er moet iemand bij me zijn.... een andere is dat als ze op de een of andere manier begint te schreeuwen of te schelden, ik weg zal lopen, als ze begint te praten over het verleden in onwaarheden ...
Zal ook weglopen of duidelijk maken dat ik alleen over het verleden zou praten met een therapeut aanwezig.
Eerlijk gezegd, zoals vele anderen voelen en uit de vele opmerkingen die ik heb gelezen... heb het gevoel gekregen dat als ze zou terugkomen om mij op dezelfde manier weer te behandelen, ik liever zou hebben dat ze vervreemd zou blijven.
Bid nog steeds voor haar….. heb altijd gewild dat ze gezondheid, geluk en veiligheid zou hebben.
Dus, is er hoop, ja, maar weet dat het nooit meer zal zijn zoals het was en daar heb ik soms nóg steeds verdriet om......