Zichtbaar worden

 Zichtbaar worden

“Ik durf niet,” fluisterde het kleine kaarslichtje.

“Ik wil zo graag schijnen,
maar het voelt eng om te worden gezien.
Wat als anderen mij niet mooi vinden?
Wat als mijn licht te klein is, of te fel?”

Het grote oude vuur keek naar het lichtje en glimlachte zacht.
“Je hoeft niet perfect te zijn.
Je hoeft niet te voldoen aan wat anderen zien willen.
Jouw licht is van jou, en het is genoeg.

Kijk eens naar hoe je al straalt,
ook al voel je je soms klein of onzeker.
Alles wat jij bent, maakt de wereld mooier.

Weet je, zelfs de zon moet elke dag opnieuw opkomen.
En jij mag dat op jouw eigen tempo doen.
Er is niemand die sneller hoeft te zijn, er is niemand die jouw stralen kan kopiëren.”

Het lichtje keek naar zichzelf in de reflectie van het vuur,
en zag iets wat het eerder niet had gezien:
een schittering, zacht en puur,
een warmte die vanuit binnen straalde.

“Misschien…” fluisterde het lichtje, mag ik toch gezien worden?
Misschien mag ik gewoon… schijnen?”

“Ja,” zei het vuur, “je bent hier om te stralen.
Open je licht naar de wereld,
voel de warmte, laat jezelf zien.

Iedere vonk, elk straaltje van jou, maakt het leven rijker.
En oh, wat ben jij prachtig!”