Soms vergeet je het

 Soms vergeet je het.

Tussen de drukte van de dag, de verwachtingen van anderen en de stemmetjes in je hoofd die zeggen dat je meer, beter of anders moet zijn… vergeet je dat je al genoeg bént.

Misschien herken je het gevoel dat je jezelf steeds een stukje kleiner maakt, omdat je bang bent dat je anders te veel bent. Of juist het gevoel dat je harder je best moet doen om liefde en waardering te verdienen. Alsof je pas waardevol bent wanneer je alles perfect doet.

Maar diep van binnen weet je het eigenlijk al: je bent het waard. Niet pas later, niet pas als je alles op orde hebt, niet pas als je aan alle voorwaarden voldoet. Nu. Vandaag. Gewoon zoals je bent.

Jezelf het waard vinden betekent niet dat je altijd vol zelfvertrouwen door het leven gaat. Het betekent dat je stap voor stap leert om jezelf de ruimte te geven. Dat je zacht wordt voor de delen van jezelf die je het liefst verstopt. Dat je durft te voelen dat je gevoeligheid, je zachtheid en je intensiteit geen last zijn, maar een geschenk.

Je bent niet gemaakt om jezelf eindeloos aan te passen of weg te cijferen. Je bent gemaakt om te stralen, om je eigen kleur te laten zien, om met heel je hart te leven. En dat begint bij de keuze om jezelf te zien zoals je werkelijk bent: waardevol, geliefd, precies goed.

Dus als je vandaag maar één ding meeneemt, laat het dit zijn:
je hoeft niets te bewijzen.
je hoeft niets te veranderen.
je bent het waard, nu, hier, precies zoals je bent.

Adem dat eens rustig in. Voel het. En laat het stukje bij beetje je hart raken.