Iemand schreef

 Verdriet heb ik omgezet naar gelukkig zijn met de mooie herinneringen! Nooit gedacht dat me dat zou lukken... maar het kan echt!!

Het is een proces geweest...een soort van rouwproces.
Maar heb er heel veel van geleerd. Zoals dat niets voor eeuwig is bv... heb ook leren loslaten, want houden van is dikwijls gewoon loslaten.
Heb de situatie ook leren aanvaarden.
Maar naast dat heb ik nog zoveel andere dingen geleerd... zoals mezelf voorop zetten, gelukkig zijn met wat en wie ik wel heb in mijn leven ipv ongelukkig te zijn met wie of wat ik niet heb.
Mis ik "mijn dochter" nog: NEE!
Mis ik mijn kleinzoontje nog: JA!
Ben me bewust dat mijn kleinzoontje niet meer is wie hij toen was. Hij zal na bijna 7 jaar veranderd zijn... zijn karakter is gevormd en we zijn vreemden voor elkaar geworden.
Geloof niet in een "band" die er automatisch is, omdat je grootouder/kleinkind bent. Een band moet door contact groeien. Heb zelf een moeilijk verleden met mijn biologische vader, daardoor geen hechte band met hem... band met mijn stiefvader is veel hechter! 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster