Er komt een dag

 Er komt een dag waarop je voelt dat je niet langer past in het leven dat je tot nu toe geleid hebt. Alsof je in een jas loopt die je ooit warmte gaf, maar die nu alleen nog maar knelt en belemmert. Je merkt het aan de kleine signalen: een onrust in je buik, een verlangen dat steeds weer fluistert dat er méér is.

Je ziel spreekt al een tijdje tot je. Soms zachtjes, in de stilte van de nacht, soms luid en onvermijdelijk wanneer je tegen de stroom in probeert te blijven gaan. Het vraagt moed om naar die stem te luisteren. Want kiezen voor je zielsmissie betekent loslaten wat bekend is, en stappen zetten in een richting die misschien nog niet helemaal zichtbaar is, maar die wel klopt met wie jij werkelijk bent.

Ja, het voelt spannend. Soms zelfs alsof je een sprong maakt in het onbekende. Maar diep van binnen weet je dat je gedragen wordt. Je ziel kent de weg, ook als je hoofd dat niet altijd begrijpt. En elke keer dat jij in vertrouwen kiest, ontvouwt het pad zich een stukje verder.

Het moment dat je besluit om niet langer te leven naar verwachtingen, maar naar je eigen waarheid, verandert alles. Het maakt je vrij. Het geeft je een kracht die je nooit eerder zo hebt gevoeld.

Durf stil te staan. Durf te luisteren.
Durf te volgen waar je ziel je naartoe leidt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster