Elk jaar zo rond de Kerstdagen

 Elk jaar zo rond de Kerstdagen moet ik denken aan onze laatste gezamelijke Kerst... ook al is het inmiddels straks in Februari, 12 jaar later.

Elk jaar schoof iedereen hier graag aan de kerstdis aan, zo ook die allerlaatste laatste gezamelijke Kerst, ongeveer een maand, anderhalf later... barstte er een stille bom, geen ruzie, geen gedoe, wel alles over en uit en vooral geen antwoorden ergens op, want dochter blokkeerde alles.
Later bleek, dat ze daar zelfs al voor die bewuste Kerstdagen druk mee bezig was,
tòch hier schijnheilig aanschuiven, doen alsof er helemaal niks aan de hand is, alles ogenschijnlijk als van ouds, werkelijk achteraf om van te kotsen, wat een stelletje toneelspelers is er aan hen verloren gegaan... hoe konden ze!
Elke keer als ik daar aan denk krijg ik er rillingen van... 

Dat schreef iemand.....

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster