Iemand schreef
Iemand schreef...
De feestdagen zijn zwaar als je geen contact meer hebt met je volwassen kind. Het is zo moeilijk voor me om anderen te zien genieten van de feestdagen met hun kinderen, en te zien hoe ze door hen geliefd en gerespecteerd worden.Schuldgevoel, falen, schaamte, zijn allemaal gevoelens die in mijn hoofd opborrelen.
Hou van de kersttijd en dit jaar heb ik besloten dat ik deze kostbare tijd niet langer van me af kan laten nemen door iemand die niets met me te maken wil hebben.
Dus nam ik even een pauze van de constante zorgen om mijn dochter.
Gaat het wel goed met haar?
Heeft ze iets nodig?
Heeft ze pijn?
Ze maakt zich nooit zorgen om mij.
Haar vader heeft kanker, stadium 4 en ze bemoeit zich niet met hem, terwijl ze maar 2 minuten hier vandaan woont.
Triest voor hem, die er altijd voor haar is geweest, in goede en slechte tijden.
Maar toch, ze is ons kind en wat er ook gebeurt, we maken ons zorgen.
Haar vader is zo verdrietig op dit moment in zijn leven, dat hij zijn enige kind niet meer aan zijn zijde heeft...
Reacties
Een reactie posten