Loslaten

 Loslaten wat je zo krampachtig vasthoudt

Er komt een moment…
waarop je voelt dat vasthouden meer pijn doet dan loslaten.
Dat je lijf moe is van het vechten,
je hoofd vol van het plannen,
je hart strak van het proberen te controleren wat allang buiten je macht ligt.

We denken dat controle ons veiligheid geeft.
Dat als we alles goed doen, goed bedenken, goed voorspellen… het leven ons spaart.
Maar het leven luistert niet naar controle.
Het luistert naar vertrouwen.

Loslaten is geen opgeven.
Het is een diep, krachtig JA zeggen tegen het leven zoals het is.
Met tranen.
Met onzekerheid.
Met rauwe randen en onverwachte wendingen.

Loslaten is de ademhaling na het gevecht.
De verzachting na de weerstand.
De keuze om je hart te openen, ook als je het spannend vindt.

Het is zeggen:
“Ik weet het even niet. Maar ik vertrouw dat ik gedragen word.”
En in dat vertrouwen…
komt ruimte.
Licht.
Beweging.
Leven.