Wanneer naar je eigen leven kijkt

 Wanneer naar je eigen leven kijkt, kan het zijn dat je een stabiel, fijn en in principe (0n)gelukkig leven hebt.

Toch kan het voelen alsof je iets mist en dat er veel meer uit te halen is. Dat je je leven aan het leven bent met het gevoel, is dit nu alles ?

Het is soms net alsof je met een rem leeft, niet helemaal voluit zoals je zou willen.

Doe je echt de dingen die je leuk vind qua werk, relatie, vrije tijd en hobby’s ? Of leef je momenteel meer op een automatische piloot en neem je vaak genoegen met hoe het leven zich aan je ontvouwt ?

Zijn er situaties die je liever anders zou zien ? Zou willen hebben of zijn er nog dromen ?

Vaak worden we tegen gehouden door allerlei angsten, gedachten, twijfels en onzekerheden. Soms weet je ook niet wat je nu daadwerkelijk wilt, wat bij je past en laat je het maar zo omdat dit houvast of stabiliteit geeft.

Uiteindelijk zijn er maar 2 emoties waaruit je keuzes maakt. Dit zijn liefde en angst. En als je heel eerlijk kijkt, dan handelen we het grootste deel van ons leven uit angst en daardoor leven we niet voluit. Je durft niet de keuzes te maken die je had willen maken en je durft vaak niet te zijn wie je daadwerkelijk wilt zijn voor jezelf of voor de mensen om je heen.

Het fijne is dat we al deze beperkingen en angsten kunnen los laten en weer volledig vanuit vertrouwen in ons zelf kunnen gaan kiezen vanuit liefde. Wat hoort bij jou? En wie wil je daadwerkelijk zijn? Waar verlang je naar en hoe laat je dit verlangen toe ?