Teleurgesteld zijn

 Teleurgesteld zijn gaat soms minder over wat een ander heeft gedaan, en meer over wat jij had gehoopt dat anders zou zijn. Dat besef kan hard binnenkomen. Maar jezelf “dom” noemen doet geen recht aan wat er echt speelt. Je vertrouwde, je hoopte, je zag het goede — dat zijn geen zwaktes, dat zijn menselijke eigenschappen.

Wat vaak pijn doet, is het verschil tussen verwachting en realiteit. Je wilde geloven dat iemand anders kon of zou veranderen, of dat jouw inzet genoeg zou zijn. Wanneer dat niet zo blijkt te zijn, slaat de teleurstelling soms naar binnen.
In plaats van jezelf af te straffen, kan dit een moment zijn van inzicht. Je leert je grenzen beter kennen, je ziet duidelijker wat je nodig hebt en wat je niet langer wilt accepteren. Dat is geen domheid, dat is groei — ook al voelt het pijnlijk.
Teleurstelling kan zo een keerpunt worden: niet om jezelf kleiner te maken, maar om jezelf serieuzer te nemen.