Bomen Boodschap

 Wanneer je hoofd weer aan de wandel gaat met je gedachten, sta dan even stil bij wat je denkt. Welke gedachten zijn het die zo waar voor je voelen dat ze je soms zo over kunnen nemen? Welke gevoelens hangen daaraan vast en wat doen ze met je? Wat maakt dat je ze nog gelooft, zelfs als ze je meenemen naar de meest ongemakkelijkste gevoelens? En misschien zijn je zorgen terecht, maar zijn het juist de dingen die door het leven gestuurd worden. Alles wat je kunt doen is ademhalen en openstaan voor alles wat het leven beschikbaar heeft voor jou. En telkens weer diep in jezelf voelen wat klopt met het ritme van jouw mooie hart.

Soms is het gewoon veel, lief mens. De gedachten die je hebt, de dingen die je meemaakt of wat het leven beweegt. Het is gewoon veel van tijd tot tijd en dat voel je. Je fijngevoeligheid is steeds verfijnder geworden en dus merk je sneller op wanneer het echt te veel is geweest. Dat het nodig is om even weer terug te gaan naar de basis. Naar de eenvoud. Waar de wereld je even niet lijkt op te slokken. Met deze aankomende volle maan werpt het zijn licht op dit stuk ook. De ander die veel ruimte inneemt en weinig geeft. Waar het alleen maar over het verhaal van de ander gaat en jij weinig tot geen ruimte kan innemen omdat die er gewoonweg niet is. En om dat te zien, om daar naar te kijken, dat is al genoeg bevrijdend. Door te erkennen dat het zo gaat, maak je het al zachter voor jezelf en hoef jij jezelf niet meer in bochten te wringen om het anders te laten zijn. Door het recht in de ogen aan te kijken, krijgt het ruimte in jou zodat er een andere stroming zichtbaar wordt. In alles heb je slechts te zien dat het een ervaring is. En die ervaring brengt je inzicht over het leven en over jou. En dat zorgt ervoor dat je ten diepste een verandering teweegbrengt die nodig is, zodat iedereen die na jou komt erop kan bouwen. Geen gemakkelijke taak misschien, maar wel eentje die alleen door jou gedaan kan worden op de manier zoals jij het doet.