Bomen Boodschap

 Ten diepste voel je, merk je, ervaar je dat je te weinig ruimte hebt gehad voor jou. Voor de dingen die jou blij maken. Die je ontspanning geven. Die je even laten landen bij jou. De stromingen zijn te druk geweest met druk zijn, waarin ze je meenamen naar allerlei dingen buiten jou. En nu merk je in elke cel van je lijf waar jij even niet hier bent, bij jou. Waar de woorden en de gevoelens van de ander hun weg in jouw veld hebben gevonden en daar, meer dan je besefte, een plek innamen die eigenlijk voor jou bedoeld was. Het gaat vaak ongemerkt, lief mens, zonder dat je het werkelijk doorhebt. Misschien juist ook omdat je niet beter weet, maar laat nu dit bewustzijn even de ruimte krijgen, zodat de balans zich weer kan hervinden in jou.

Ontspanning. Dat is vooral wat het thema mag zijn de aankomende periode. Ontspanning zodat je weer even kunt zakken in je lijf, waarin je weer even helder hebt waar je aandacht naartoe mag gaan. Waar je mag voelen waar jouw behoeftes liggen. Waarin je weer even je eigen prioriteiten in het zicht hebt. De vele woorden die gezegd zijn, hebben gemaakt dat jouw hoofd zich wat overbelast voelt en je lijf gevuld met spanning. Daarom mag je echt even zakken in de ontspanning en het uit handen geven van de zorg voor de wereld. De ander kan namelijk ook heel goed op eigen benen staan. Iets wat je wel weet en steeds beter kunt laten voor wat het is. Maar nu is het tijd om de focus nog meer op jou te richten. De aanwezigheid van de ander kan soms zorgen voor de afwezigheid in jou. En alles wat je daarin te doen hebt, is gewoon zien. Zien hoe het zit. Meer niet. Want als je het recht in de ogen aan kunt kijken, ontken je niets en sluit je niets buiten. Maar het zorgt voor ruimte, en die ruimte is er voor jou. En in dat contact met jou ontstaat er ruimte voor de dingen die werkelijk waardevol voor je zijn. De rest is allemaal maar ruis. Van binnen weet je ten diepste hoe het zit, en daar mag je nu even wat meer de tijd voor nemen. Het gaat hier namelijk ook over een stukje grenzen, begrenzing van je eigen veld en dat van de ander. Het voelen waar jij begint en de ander ophoudt, zodat er niets van jou verloren gaat in de herrie van de ander, maar je tot rust kunt komen in de stilte van jouw eigen bestaan.