Bomen Boodschap

 Er zijn zoveel dingen om te doen. Dingen die je graag wilt doen en dingen die je nog moet doen. Maar de stroming laat je vertragen, waardoor je eigenlijk lichtelijk een duwtje krijgt om echt wat meer naar binnen te gaan. Om je aandacht wat meer naar binnen te laten bewegen. Dat voelt wat onnatuurlijk aan, omdat je hoofd van alles wil en je je er vaak ook prettig bij voelt als je dingen voor elkaar krijgt, maar dat is nu niet de tijd, lief mens. Het doen mag even plaatsmaken voor het niet-doen. Zijn. Zitten. Voelen. Alleen maar even met jou bezig zijn en de ideeën die zo in je borrelen de ruimte geven, evenals je dromen en je verlangens. Maar meer is even helemaal niet nodig.

Weet je, mooi mens, er wordt altijd wel iets gevonden van dingen. Van jou en hoe je doet of hoe je leeft. Je kunt daarin niet bezig zijn met de ander tevredenstellen, maar je kunt daarin wél bezig zijn om steviger te worden in het staan voor hoe jij het doet en voelt. Als het gaat om zelfwaarde, dan is het ook de waarde die je geeft aan jouw leven en hoe jij jouw leven leeft. Misschien zijn er ook dingen die je graag anders zou willen, maar dat zijn dan de dingen die jij van binnenuit voelt. Niet omdat de ander vindt dat je het anders moet doen. Wanneer jij je altijd hebt aangepast, is dat een beweging die als eerste naar boven komt, en om dan een tegenbeweging te maken voelt vaak als iets wat niet helemaal lijkt te kloppen. En toch is dat wat je te doen hebt: om steeds meer je eigen ruimte in te nemen. Om met vertrouwen te staan in het leven dat jij leeft. Want niemand anders heeft jouw leven te leven dan jij. En wanneer er uitdagingen zijn, laat het je weer even opnieuw herzien. En twijfel is daar een onderdeel van, want twijfel is een dienstbaar veld dat je telkens weer opnieuw laat kiezen voor wat jouw waarheid is – en ook als je helemaal niet weet wat het je brengt – er helemaal en volledig voor te gaan staan en de stevigheid die in het diepste van je kern aanwezig is, te voelen.