Bomen Boodschap

 Jezelf zijn, iets wat veel wordt gezegd. Gewoon jezelf zijn. Maar wat is zelf? Hoe voelt dat? Hoe werkt dat voor jou? Waar ben je verstrengeld geraakt met het beeld dat de ander van jou heeft of wat je dacht dat de ander nodig had en wat is authentiek? Jezelf verliezen geeft je de mogelijkheid om jezelf te herontdekken. Want nooit gaat er werkelijk iets van jou verloren, lief mens. Nooit. Maar het kan overschaduwd worden door zoveel dingen. Door verhalen en verwarring, door wat het leven je aan uitdagingen heeft gegeven. Maar er zijn altijd twee kanten, de kant van leven en de kant van overleven. En wanneer je steeds beter doorhebt wie er achter het stuur van jouw bus zit, kun je steeds beter bepalen wat je ermee doet. Het neemt je niet meer over, maar je hebt keus.

Er is veel in je bewogen de afgelopen periode, maar echt stilstaan bij alles kon niet. De ruimte was niet daar en het leven zette alles even in een zesde versnelling. Nu dat stukje achter je ligt, kun je even bijkomen en achterom kijken. Wat heb je achter je gelaten en wat heb je meegenomen? Wat zou je graag meer tot ontwikkeling willen brengen? Jouw talenten zijn iets wat je diep in je draagt. Het zijn delen van jou die bij jou horen. Het is geen kunstje dat je geleerd hebt maar echt iets wat je van nature bezit. En elke keer krijg je de uitnodiging om ze te ontdekken. Het inzetten daarvan gaat niet om of over de ander zozeer, maar meer over hoeveel plezier jij erin hebt om er iets mee te doen. Want als jij het doet vanuit een stroming die jou plezier geeft, dan weet je als vanzelf dat dit klopt. Je hebt een groot hart, lief mens, en dat hart wil dienstbaar zijn. Dat zit gewoon in je. Maar je hebt mogen leren dat het niet ten koste hoeft te gaan van je ruimte en je energie. En soms worstel je nog steeds met het vinden van die balans, maar je wéét het tenminste. Je weet dat je het niet meer in hoeft te zetten om te overleven. Dat je het vanuit een rustigere stroming mag doen. Maar dat het wel nodig is om het te doen omdat het nu alles in jou beweegt. Neem even afstand van alles, om te zien en te voelen. Alleen maar dat. En in die rust en die ruimte ontstaat er als vanzelf een weg die je zal herkennen. Alles wat het nodig heeft is een beetje vertrouwen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster