Bomen Boodschap

 Intern is er duidelijk iets wezenlijks verschoven in je, lief mens, en dat brengt je soms even terug bij stukjes uit het verleden. Door de stromingen van nu kun je wat intenser dromen en wandelen mensen uit het verleden door deze dromen heen. Er zijn wat losse eindjes in jou die maken dat je deze dromen hebt. Omdat het licht zo op relaties en verbindingen wordt geschenen, krijg je de ruimte om daar wat meer naar te kijken. Welke relaties zijn abrupt geëindigd en welke mis je? Wat had je anders kunnen doen en waar keer je nooit meer naar terug? Welke vullen je hart en voel je dat er een oneindige stroom loopt tussen jouw hart en dat van de ander? Maar vooral mag je kijken naar de relatie met jezelf. Want die, lief mens, is de laatste tijd enorm veranderd.

Zachtheid. Altijd weer terugkeren naar die zachtheid. Alles wat je doet mag je bekijken door de ogen van compassie en zachtheid. Iets wat je misschien meer gemist hebt in je verleden dan je dacht. Maar er is niemand die zo zacht kan kijken naar jou als jijzelf. En daar zit de grootste kentering in de afgelopen periode. Want hoe veroordelend de ander ook is geweest (en misschien nog steeds is), jij kijkt door jouw ogen naar jou. Het fascinerende is dat we een heel groot deel van ons leven op zoek zijn geweest naar die blikken. Naar die woorden. Goedkeuring. Bevestiging. Liefde. Wat het ook is wat je zocht, je had het allemaal al in huis. Het werd alleen overstemd door de ruis van de wereld om je heen. Door het idee, het geloof dat er iets mis was met jou. Dat jij harder je best moest doen. Beter voor de dag moest komen. Maar dit alles is slechts een ruimte geweest waarin je rondjes hebt gelopen en geen uitweg kon vinden. Tot je dieper kon zakken in de kamers van je hart. Je mag nog meer je ruimte pakken. Zien wat je bent. Wie je bent. En misschien is het soms nog hartstikke onduidelijk, maar ook dat geeft je de mogelijkheid om te ontdekken. Jouw fundament is stevig. Wat er ook gebeurt, er is altijd iemand waar je op terug kunt vallen, zoals je dat eigenlijk altijd al kon. Jij bent er altijd geweest en zal er altijd zijn. En hoe meer je daarin kunt zakken, lief mens, hoe meer je al die verhalen van je af kunt gooien en de wereld in kunt stappen omdat je weet dat het uiteindelijk niet uitmaakt wat de ander vindt, zolang jij maar met zachte ogen naar jou kijkt.