Bomen Boodschap

 Je voelt al zo lang dat diepe verdriet van binnen. Misschien zelfs een gevoel van machteloosloosheid. De vraag is of dat zo is. Ben je werkelijk zonder macht? Of kun je andere keuzes maken? Je kunt alles verstandelijk zo goed plaatsen. Een naam geven. Het is emotioneel om je gevoelens hardop uit te spreken. Je verlangt naar blijdschap. Je vindt het moeilijk als anderen over je gevoelens heen stappen. Zelfs met de juiste bedoelingen. Je zoekt geen bevestiging bij anderen. Hooguit advies, aanmoediging of een duwtje in de rug als het nodig is. Acceptatie is moeilijk als datgene waar je naar verlangt er niet is. Het loslaten wordt dan een uitdaging. Vooral als je het gevoel hebt, dat er niets is om los te laten.

Je verlangt ernaar, dat je emoties oprecht gewaardeerd worden. Mensen vullen soms in wat ze zien. Zonder echt te begrijpen wat er in je omgaat. Jij bent je bewust van je emoties, maar ook die van anderen. Je doorleeft je verdriet. Juist dat, maakt je niet zwak. Het getuigt van je Innerlijke Kracht. Het is zwaar om altijd de sterkste te moeten zijn van Jezelf. Leun ook eens op de ander. Soms verlang je naar een warm vangnet. Je kwetsbaarheid is je authenticiteit. Het stelt je in staat de hardheid van de wereld te behappen. Je hebt geleerd, dat iedereen er toe doet. In je eigen kleine wereld draag je dat uit.

Je hebt geprobeerd oprechte Liefde te geven aan de mensen die je lief zijn. Je draagt die zachtheid en openheid van nature in je. Dat is het deel van je, wat vaak beschadigd of misbruikt is. Het is de bron van je verdriet. Toch sta je op. Keer op keer. Weet dat je de antwoorden in Jezelf vindt. Je hoeft je niet meer te bewijzen. Je mag gewoon Jezelf zijn. Van Jezelf houden, precies zoals je bent. Lief Kind, je hebt steeds weer de moed om niet op te geven. Er is zoveel om voor te leven. Kijk naar de Liefde van de mensen om je heen. Ze spiegelen op hun manier, wat jouw wonderlijke Liefde inhoudt.