In ons klein dorpje, loopt een man

 In ons klein dorpje, loopt een man,

met niet één hond, niet met twee honden.
Geloof het of niet,
maar met verschillende honden. 

Hij loopt elke dag met zijn honden een rondje,
Deze honden moeten, voor hun behoefte naar buiten.
Buren zien ze lopen langs hun ruiten,
Menigeen krijgt van deze meute geen best humeur. 

De honden raken opgewonden in de buitenlucht.
Ze rukken en ze trekken aan hun riem.
Als de man op het pad loopt houd hij het voor gezien,
De honden mogen los, wat een gegrien...

Die dag is er weer een onschuldige brave hond de klos,
Het is helaas niet de eerste keer,
Neen het gebeurt alle dagen telkens weer...
Zodra hij de honden ziet doet hij een stapje terug.. 
Op dat moment was er nog geen vuiltje aan de lucht!

De bende rende met zijn allen luid blaffend op de hond af.
Deze sloeg vlug in volle vaart, rechtsaf...
met de staart tussen de poten, jankend over het Dok,
Met één gedachte: "terug veilig in mijn hok".

De man van de honden hield ze niet in de gaten.
Hij probeerde de honden terug te fluiten,
maar niks mocht baten.
Deze vliegen de arme hond, zonder weerga, achterna... 

Baasje van de brave hond vraagt de man: "wat nou?".
Uw hond moet hier maar niet komen, ga maar gauw...
Dit is mijn gebied, bijt hij haar toe,
Kom , zegt de vrouw: " is het halve dorpje misschien van jou?"