My Life , My Blog

  De Onzichtbare Picknick Er was eens een dag die nergens op de kalender stond. Hij begon zomaar, zonder afspraak. De zon straalde alsof ze iets wist wat wij nog niet wisten. En in het midden van een weiland waar nooit iemand kwam, stond een tafel vol onzichtbaar eten. Mensen kwamen van overal. Ze zeiden dat ze het toevallig hadden gevonden. Een boer, een ballerina, een postbode, een dromer, een vrouw die alles wist maar niets vertelde, en een kind met een jas vol geheime vakjes. Ze gingen zitten. Ze lachten om niets. Ze proefden wat er niet te zien was. En toch werden ze allemaal verzadigd. De boer zei: “Ik proef rust.” De ballerina: “Ik proef ruimte om te zweven.” De postbode: “Dit smaakt als een brief die eindelijk is aangekomen.” Het kind zei niets, maar keek omhoog en zag iets dat er nog niet was. Niemand vroeg wie dit alles had klaargezet. Niemand wilde meer dan er al was. Niemand was ergens anders met zijn gedachten. Aan het einde van de dag stond de tafel er nog. Maar de me...

  Het leven zal je altijd toeschijnen zoals je zelf bent. Als je vindt dat het leven mooi is, is het omdat je innerlijk in schoonheid leeft. En als je denkt dat het leven saai of absurd is, is het omdat je je eigen spiegelbeeld aan het bekijken bent... Het leven is naar ons eigen beeld gevormd, we zien er alleen in wat we in ons zelf dragen. Daarom is het leven van de ene altijd verschillend van dat van een ander. We zeggen: 'het leven', en we denken dat we weten waarover we praten. Omdat alle wezens op aarde het leven hebben gekregen, beelden we ons in dat ze dat leven op dezelfde manier ervaren en aanvoelen. Nee, over 'het leven', spreekt iedereen op zijn eigen niveau, volgens zijn graad van evolutie, in functie van zijn eigen opvattingen en ervaringen. Maar het echte leven in al zijn overvloed, in al zijn grootsheid en in al zijn schoonheid, dat kennen we niet. We kunnen het alleen maar benaderen; en hoe meer we de verbinding met de wereld van de Ziel en de Geest her...

  In golven beweegt ons innerlijk leven door ons heen.. Dan weer kabbelend, dan weer huizenhoog misschien maar altijd vanuit het hoogste goed.. Het hoogste goed is niet om een dam te bouwen om het leuk of comfortabel te houden, het hoogste goed is te doorzien, terwijl je tegelijkertijd de golf doorvoelt, wat het is dat jouw Vrede in de weg staat.. De Vrede die jij gewoonweg bent, die wij allen zijn, als een glinsterend stil wateroppervlak.. als er geen verzet of 'maar' aan toegevoegd zou worden.. De 'maar' zorgt voor de golven.. De 'maar', het verzet is er echter niet zomaar.. Dit kleeft nog vast aan oude conditionering die zich weer heeft opgebouwd rondom een pijnervaring.. Golven komen niet langs om je te laten verdrinken.. ze komen langs om je bewustzijn te brengen over dat wat in jou nog niet tot rust gekomen is.. Wat zich nog niet bij Vrede heeft aangesloten.. Onderga de golf in vol gewaarzijn en laat haar uitrollen, uitdoven terwijl je je geest en hart zov...

Als toegestaan om te passeren door duizend fases, maar met zo min mogelijk van gezichten... Maskers zijn afneembaar, maar jouw "ik", voor altijd zal het blijven... *CassiaMAlves

  Er gaapt een grote kloof tussen iets geloven en het aan de wereld laten zien. 'Doe wat je zegt' is de mantra van de kaart die deze kloof overbrugt. Je kunt allerlei spirituele boeken lezen, maar als je niet in praktijk brengt wat je in je hart hebt aanvaard, is het allemaal voor niets geweest. Liefde en mededogen gebruiken als de hoekstenen van je overtuigingen is iets heel anders dan ze in de echte wereld te manifesteren. Integriteit is een staat van heelheid en volledigheid van zijn. Als alle stukjes van je geest verenigd zijn tot één, hoef je geen moeite te doen om medelevend te zijn; je bent gewoon. Een integer persoon komt zijn verplichtingen na. Als je de neiging hebt om aan jezelf te twijfelen of vervuld bent van tegenstrijdige meningen, kan het zijn dat je nog steeds moeite hebt om je authentieke zelf te vinden. En dat is oké - het leven gaat over leren een beter wezen te zijn; en als je niet elke dag iets nieuws leert, is dat een gemiste kans. Let in tijden van chaos...

  Soms vraag je je af waarom de wereld zo luid is geworden. Waarom het lijkt alsof je ziel wordt overstemd door meningen, beelden, beloften van buitenaf. Maar diep vanbinnen, onder de ruis, zingt iets. Iets ouds. Iets puurs. Iets dat jou kent vanaf het allereerste begin. Het is geen stem met donder of bliksem. Geen preek, geen verplicht gebed. Het is eerder een warme gloed. Een fluistering tussen je ademhalingen door. “Je bent niet verdwaald. Je bent onderweg.” Er zijn mensen die op een podium stonden en dat Licht uitdroegen in hun stem. Niet om bewonderd te worden, maar om herinnerd te worden aan wie wij écht zijn: kinderen van het Licht, geboren uit liefde, geroepen tot waarheid. Ze kwamen niet met dogma’s, maar met muziek. Met open armen. Met ogen vol mededogen. Ook jij draagt dat Licht. Niet pas als je heilig bent, niet als je perfect leeft, maar nu. Precies zoals je bent. In je breekbaarheid. In je kracht. In die gekke combinatie van hoop en twijfel. God — of hoe je het ook no...

  De kosmische Intelligentie heeft het menselijk wezen uitgerust met subtiele centra die hem toelaten in verbinding te treden met de spirituele gebieden. Deze centra zijn in de wereld van de Ziel en de Geest evenwaardig aan de organen van het fysieke gebied, en op hetzelfde ogenblik dat wij ons bewust worden van hun werkelijkheid, moeten we ook een discipline aanvaarden om ze te kunnen ontwikkelen. Waarom hebben de Ingewijden regels gegeven en praktijken aangeraden die men de moraal noemt? En waarom is het beter deze te eerbiedigen? Niet omdat, zoals sommige zogenaamd ‘vrije’ geesten beweren, het erop aan komt de mensen te onderwerpen aan willekeurige sociale regels of om een God te behagen die men weet niet waar woont, ergens boven de wolken… De echte reden is dat iedere gedachte, ieder gevoel, iedere daad een weerslag heeft op het diepste van ons wezen en naargelang de aard van iedere gedachte, ieder gevoel, iedere daad, het functioneren van onze spirituele centra verhindert of b...

  Ik weet dat het pijn doet Het is een heel vreemd gevoel hoe iemand maanden of zelfs jaren in je leven kan zijn en dan op een dag ... Zijn ze er ineens niet meer. Misschien eindigde de relatie op goede voet.... of misschien was het wel compleet catastrofaal. Hoe dan ook .... Het is zo bizar hoe relaties zo groot en snel kunnen veranderen. En weet je wat .... Je mag misschien niet in vrede zijn met wat er tussen jullie twee is gebeurd... en dat is helemaal prima. Soms kan het einde van een relatie letterlijk een van de moeilijkste dingen zijn die we meemaken in het leven. Ik wil dat je weet dat het goed is dat je hart nog steeds pijn doet door wat er gebeurd is. Je hebt veel herinneringen gemaakt met deze persoon. En deze herinneringen die je hebt gemaakt zijn iets dat je niet kunt wissen, hoe hard je ook probeert. Of je het nu leuk vindt of niet, ze maken deel uit van je verhaal. Ik weet dat het moeilijk kan zijn om naar deze herinneringen te kijken, en je zou willen dat je ze kon...

  "Vreemden zijn dat niet met wie ik tegenkom , maar ja hoor de gene die dicht bij me zijn ze kennen me niet.. " (Ines Climaco)

  Je hebt misschien te maken met afwijzing van anderen, vooral vanwege traditionele familie-, religieuze of culturele verwachtingen. Je worstelt om in een omgeving te passen die slechts een deel van wie je bent liefheeft. Je hebt het gevoel dat mensen willen dat je een deel van wie je bent verbergt, zodat je beter bij hen past. Werken met Melusine: Vertrouw mensen die van je houden om wie je werkelijk bent, en wanneer de eerste gloed van acceptatie verschijnt, zul je je zelfacceptatie voelen opbloeien. Breng tijd door in het water en bad, en in de natuur om volledig te leren accepteren wie je bent. Zie de ongelooflijke variatie in alle natuurlijke vormen, en weet dat je zelf een prachtig schepsel van de natuur bent.

  In de arena van het leven, tussen de echo van juichende stemmen en het slaan van trommels, ontstaat een stilte. Niet de stilte van afwezigheid, maar van aanwezigheid — een heilige ruimte waar het Zelf zich uitrekt als een schaduw in de avondzon. De ene mens strijdt met gebalde vuisten, de ander met open handen. Maar beide zoeken ze naar hetzelfde: waarheid, verlossing, een thuiskomen bij iets wat groter is dan woorden. Want wie zichzelf overwint, is krachtiger dan wie duizend tegenstanders verslaat. En wie durft te luisteren naar het zachte gefluister van zijn ziel te midden van het lawaai, die vindt vrede zonder te vluchten. We zijn allemaal reizigers, in lichamen die tekenen dragen van de tijd. De littekens op onze huid, de tonen in onze stem, ze getuigen van onze tocht. De een laat zich vallen om weer op te staan. De ander stijgt op in klanken, die tot ver buiten het zicht reiken. De mystiek leert ons: het licht zoekt de schaduw niet om haar te verjagen, maar om haar te begrij...

  De oude healer zei tegen de ziel…. Het is niet je rug die pijn doet, maar de last die je draagt. Het zijn niet je ogen die pijn doen, maar het onrecht dat je ziet. Het is niet je hoofd dat pijn doet, maar je gedachten die je pijn doen. Het is niet je keel, maar dat wat je niet durft vertellen. Het is niet je buik, maar je ziel die niet kan verteren wat er rond jou gebeurt. Het is niet je lever die pijn doet, maar de boosheid vanbinnen. Het is niet je hart dat pijn doet, maar de liefde. Het verlangen naar liefde, de liefde die je wil delen, ... En het is liefde zelf, wat al deze pijn kan genezen. Het meest krachtige medicijn!!!

Stormen duren niet eeuwig... Zelfs als, op bewolkte dagen en de donkere nachten .... Onthoud: Dat boven de wolken .. noch de zon, noch de maan ze zullen stoppen met shinen... *CassiaMAlves

  "Als mijn energie je niet wakker maakt, ben ik niet voor jou. Als mijn geest je niet inspireert, forceer de verbinding dan niet. Als mijn gedachte je niet dieper laat nadenken, heeft het geen zin om mij in gedachten te houden. Als mijn passie je niet ontroert, dan kun je beter van richting veranderen. Als mijn aanwezigheid je niet helpt om te groeien, zal mijn afwezigheid dat zeker doen. Als mijn liefde je hart niet permanent opent, doet een andere liefde dat wel. Ga en vind wat je wezen doet trillen, stop niet eens om achter je te kijken. Een van de grootste daden van liefde is loslaten. De vibratie liegt niet. Vertrouw op je proces. " Alexander Jodorowsky

Moeder Maria brengt jullie vandaag veel liefde en vrede, en vraagt ​​jullie om vrede boven conflict te verkiezen. Soms raken we verstrikt in ons ego en de behoefte om gelijk te hebben of te ‘winnen’ in welke situatie dan ook, en dat is niet altijd de beste weg die we kunnen bewandelen. Moeder Maria brengt in deze tijd genezing naar de wereld met haar zachte moederenergie, en zij brengt ons de opluchting dat we niet langer de lasten van eindeloze conflicten hoeven te dragen. Laat de diepe, helende vrede van Maria jou en je leven vandaag vervullen, en laat die vrede en licht je hele wezen vullen voor het hoogste goed. ~En zo zal het zijn~

  Er komt een moment in elk mensenleven waarop het masker begint te schuiven. Niet omdat het af moet, maar omdat de ziel klaar is om zichzelf te laten zien — zacht, krachtig en zonder excuses. We hebben allemaal geleerd om rollen te spelen. Om te lachen terwijl we wilden huilen. Om te spreken terwijl stilte genezing bracht. Om te schitteren op het toneel van de wereld terwijl we onszelf vergaten in de coulissen. Maar dan komt er een fluistering, oud en wijs als de wind: "Wie ben je als niemand kijkt?" De heilige teksten fluisteren hetzelfde, elk in hun eigen taal: dat we geboren zijn uit liefde, tot liefde, door liefde. Dat de vrijheid waar we naar zoeken, niet buiten ons ligt, maar diep in het hart dat durft te breken en opnieuw te bloeien. Soms is het leven een festival vol kleuren en contrasten. Soms een nachtelijke rit zonder bestemming. En soms… een zachte aanraking van waarheid op een alledaagse maandag. De echte transformatie gebeurt niet op het podium, niet in het spo...

  Er is Iemand Die Jou Kent  Soms loop je een kamer binnen, en voel je het meteen: Dit is meer dan een plek… dit is een moment van genade. Een fluistering in de stilte, een zachte melodie in je hart die zegt: je bent hier niet zomaar. Misschien draag je vragen die niemand ziet. Misschien zit je vol zorgen die je zelfs in je gebeden niet kunt uitspreken. Maar weet dit: Er is Iemand die jou door en door kent, en Die nooit opgehouden is van je te houden. Hij ziet je wanneer je lacht, maar ook wanneer je dapper doet terwijl je moe bent. Hij kent je verleden, maar kijkt alleen naar je toekomst. Er is geen ketting van schuld die sterk genoeg is om jou van Zijn liefde te scheiden. Geen fout die te groot is, geen afstand die te ver. En terwijl de wereld soms koud en hard lijkt, blijft die ene zachte Stem roepen: "Kom zoals je bent. Je bent welkom. Je bent geliefd.” Dus hef je hoofd op, kind van licht. Je reis is gezegend. Je adem is heilig. En je hart – ja, dat gebroken hart – zal opn...